Nieuwe Woody Allen hekelt volksmensen

Met het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd en veel halfsaaie films op zijn palmares zou je denken dat Woody Allen uitgefilmd is. Maar de beroemdste neuroot van Amerika kan toch nog lachen.

Small Time Crooks

betekent de terugkeer van de Allen die

Take the Money and Run

draaide. Een onvervalste komedie over boeven en slechte smaak. Al is het zedenlesje van de film allesbehalve stichtend.

Chris Craps

BR>De meeste films van Woody Allen (

Manhattan

,

Annie Hall

) spelen in de rijke kringen van zijn favoriete stad New York. In

Small Time Crooks

gaat Allen omgekeerd te werk: de protagonisten zijn miezerige domoren uit een volksbuurt in New Jersey, die opklimmen in het wereldje van de bourgeoisie.

Ray en Frenchy (Woody Allen en Tracey Ullman) functioneren nog binnen het milieu waar ze zijn opgegroeid. Wanneer ze hogerop willen, beginnen de blunders gigantische proporties aan te nemen. Voor een misdadige carrière missen ze organisatietalent, voor een kunstzinnig leven opvoeding en 'goede' smaak. "Je kan maar beter in je eigen omgeving blijven", denkt Woody.

Small Time Crooks

is waarschijnlijk de lelijkste Woody Allen-film ooit. De slechte smaak van zijn anti-helden heeft hij bewust verwerkt in de fotografie. In hun nieuw appartement wordt groen, blauw en rood zonder visie door elkaar gemixt. Je zou bijna gaan duizelen. Ray en Frenchy gaan naar klassieke concerten, maar na vijf minuten klinkt er geronk door de zaal.

Het avontuur tussen de rijken eist bovendien een zware tol: hun huwelijk dreigt uit elkaar te spatten. Pas wanneer het koppel in zak en as zit, maakt de relatie een nieuwe kans.

Small Time Crooks

bevat onwaarschijnlijk grappige momenten en heerlijke oneliners. Maar de filosoof achter de filmmaker Allen is niet altijd even eerlijk. Hier heeft hij wel erg gemakkelijke slachtoffers gekozen. Toont de

man van Manhattan

hier zijn rancuneuze zijde? In

Husbands and Wives

maakte hij gehakt van zijn ex, Mia Farrow. Tegenover de pers ontkende hij evenwel dat er een verband zou bestaan tussen de film en het echte leven. Wie het oeuvre van Woody Allen een beetje kent, weet echter dat de grens tussen fictie en realiteit bijna onbestaand is. In

Small Time Crooks

rekent Allen dus af met mensen die niet zijn zoals hij. Sympathieke kerel, die Woody.