Opera met kolder en kwel

Print
Een ingenieus decor, creatieve belichting en een knappe muzikale en theatrale vertolking zorgden voor een carrousel van zintuiglijke indrukken bij de première van Le Grand Macabre van de Hongaar Ligeti. Een pronkstuk van een opgespoten taart, al smaakte ze niet bij elke hap even verfijnd.
BR>De Belgische schrijver Michel De Ghelderode schreef zijn Ballade du Grand Macabre aan de vooravond van het Derde Rijk. Een visionair werk, zo u wil, waarin het einde der tijden op een haar na aanbreekt. Ligeti nam het stuk - dat hij samen met Michael Meschke herschreef in het Duits - als libretto voor een opera die hij nu eens als reactie tegen het genre, dan weer als affirmatie ervan opvatte. Anti-anti-opera is de term die opera-dramaturg Piet de Volder gebruikt naast de terechte karakterisering onophoudelijke tweeslachtigheid. De bijna-montage van steeds wisselende perspectieven in de knap vertolkte muziek wordt door de regie van Ernst-Theo Richter sterk bijgetreden. Middelen noch moeite zijn gespaard. In een ingenieus decor en met een voluptueuze kostumering houdt de Duitse regisseur deze opera gaande als een kleurige carrousel. Een aantal figuren zoals Piet van 't Vat en Nekrotzar komen mooi uit de verf. In de rijkelijke figuratie krijgt dan weer het macabere vette krijtcontouren onder de vorm van groteske taferelen, soms met een apocalyptische tint, vaker met onomwonden platvloersheid. Iets voorbij halverwege de bijna twee uur durende productie gaat het spektakel definitief met zichzelf op de loop en wordt kolder kwel. Ook hier dus tweeslachtigheid, want de vraag blijft of je decadentie aan de kaak stelt door ze in rijkelijke slagroomtoefen op de taart die je voorschotelt te zitten spuiten.
Le Grand Macabre bij de Vlaamse Opera. In Antwerpen nog op 10, 14 en 16 nov om 20u en op 12 nov om 15u. (03-233.66.85). In Gent 23, 25, 28 nov en 1 dec om 20u, 3 dec om 15u (09-225.25.25).

.

Nu in het nieuws