Lippizaners dansen paardenballet

Print
Het Antwerpse Sportpaleis wordt momenteel omgebouwd tot gastmanège voor de Spaanse Rijschool uit Wenen. Daar, in de Hofburg, brengen zorgvuldig gefokte Lippizaner-hengsten al vier eeuwen lang een choreografie van mens en paard. Maar één keer per jaar trekken ze erop uit. Dit jaar mag Antwerpen de hogeschool-ruiters ontvangen.
BR>Tussen twee oefeningen in staat ruiter Hoyos in de barokke rijhal van de Hofburg een sigaretje te roken. Het zweet parelt van zijn hoofd, onder zijn arm houdt hij een tweepuntige Napoleonhoed geklemd. Zijn uniform met lange pandjesjas lijkt een te warm harnas. "Een paard reageert altijd anders en je moet het steeds een stapje voor zijn. Heel vermoeiend."
Na 27 jaar Spaanse Rijschool staat de man een zoveelste examen te wachten. Zijn baas, Erste Oberbereiter Arthur Kottas-Heldenberg, heeft een lijstje van negen ruiters in het hoofd voor de toer die de Rijschool naar Antwerpen zal brengen. Maar over de laatste namen twijfelt hij nog.
"Er moet concurrentie zijn", licht Kottas toe. "Zo blijf je aan de bal, om het met voetbaltermen te zeggen. Wie niet scherp is, belandt op de reservebank." Hijzelf wordt ook constant door collega's beoordeeld. Je zou je kunnen voorstellen dat na zovele jaren van samenwerking de vriendschap gaat meespelen. Niet bij Kottas. "Alleen de prestatie telt. Ik wil de beste ruiters mee, want zij bepalen het prestige van onze school."

Harmonie


Dat prestige wordt niet alleen bepaald door de kunstjes die het paard in de piste brengt, maar vooral door de harmonie tussen ruiter en dier. "Een paard zonder ruiter is nog altijd een paard, maar een ruiter zonder paard is geen ruiter meer", zegt Arthur Kottas filosofisch. "Dus moet je trachten het paard gelukkig te houden en het niet te dwingen tot iets waartoe het niet in staat is."
Dat wil zeggen dat niet alle paarden het hele gamma van oefeningen beheersen. "De ruiter moet aanvoelen wat het dier aan kan. Dan pas komt de harmonie tussen paard en ruiter tot haar recht."
Zo moet de ruiter onder meer ook aanvoelen wanneer het paard schrikt. "Als hij de angst voorziet en in goede banen leidt, is hij een ruiter met gevoel. Dat vraagt natuurlijk een enorme fysische en psychische concentratie."
Het moet wat zijn om die gebalde kracht, die spreekt uit elke spier van het paardenlichaam, de vrije loop te laten. "Nooit eens zin gehad om het paard de sporen te geven? "Ik heb jumping gedaan en zelfs enkele keren geracet met een renpaard. Maar dit is wat anders", zegt Arthur Kottas droog. "Dit is klassieke hogeschooldressuur."
De Spaanse Rijschool uit Wenen, donderdag 19, vrijdag 20, zaterdag 21 oktober om 20.30u en zondag 22 oktober om 15.30u, Sportpaleis, Antwerpen. Info: 03.400.40.40. Tickets: Tele Ticket Service 070.345.345.

.

Nu in het nieuws