Ex-Supertrampzanger Roger Hodgson stelt nieuwe cd voor

"Hoe gaat het met de Proms?", is de eerste vraag die Roger Hodgson ons stelt. De ex-zanger van Supertramp komt vertellen over zijn eerste cd in dertien jaar, maar is Antwerpen niet vergeten. Want op het Proms-podium begon het proces dat tot

Open the door

leidde.

Stef Vanwoensel

BR>Oude fans kunnen er niet naast horen:

Open the door

, de eerste Roger Hodgson-cd in elf jaar, is een Supertramp-album. Dezelfde epische songs, dezelfde hoge maar krachtige stem, dezelfde voortstuwende harmonica. Maar: de naam Supertramp zal je op deze cd vergeefs gaan zoeken. Want in 1983 scheidden de wegen van Hodgson en Supertramp. De groep deed onder leiding van Rick Davies verder met een andere zanger, en rond Hodgson werd het stil. De zanger kijkt nog altijd met gemengde gevoelens terug op die moeilijke periode.

"Ik zat met hopen vragen. Ik had veertien jaar in de groep gezeten, we hadden samen alles bereikt, en plots merkten we dat van de lol die we in het begin hadden, niets overbleef. Niet tijdens het toeren en niet tijdens het opnemen. En dan was er nog het oude verhaal: de botsende karakters van de vrouwen van de groepsleden. De situatie werd onhoudbaar."

Slapende advocaat

De buitenwereld kwam niet veel te weten over de disputen rond de groepsnaam Supertramp. Een ontgoochelde Roger Hodgson - die Supertramp altijd meer als een democratie dan als zijn eigendom had beschouwd - liet over zich heen walsen. "Mijn advocaat zat het hele proces te slapen, maar zelf dacht ik ook: wat moet ik met die groepsnaam aanvangen?"

Toen hij in 1991 voor het eerst op de Proms stond (in 1995 werd hij opnieuw gevraagd), betekende dat een keerpunt in Hodgsons carrière. "Ik stond voor het eerst onder eigen naam en als solo-artiest voor een live-publiek. En ik schrok me rot, want ik híéld ervan. Ik had op dat podium meer lol dan ooit. Bij Supertramp was ik schuw, teruggetrokken, verschool ik me achter de groep. En hier, op dat Antwerpse podium, begon ik plots met het publiek te praten! Een publiek dat mijn liedjes nog kende, en ook daar had ik aan getwijfeld. Want wie kende de naam Roger Hodgson?"

Die aangename verrassing leidde nog niet snel tot een nieuw album. Inmiddels zag Hodgson zijn oude groep terug de baan op gaan met een nieuwe zanger, die ook Hodgson-hits als

Dreamer

,

Give a little bit

en

The logical song

bracht. Tegen de overeenkomst in, zegt Hodgson nu. Hij voelde zich verraden, maar stond machteloos.

Brug

Vandaag, nu na dertien jaar eindelijk een nieuwe Hodgson-cd in de winkel ligt, beseft hij wel degelijk wat die groepsnaam had kunnen betekenen. Met de naam

Supertramp

vloog deze cd wellicht over de toonbank, onder eigen naam moet hij weer van nul beginnen. Ook al heeft

Open the door

heel wat Supertramp-kenmerken. "Ik heb veel tijd in te halen, en wil om te beginnen de banden met de oude fans aanhalen. De herkenbaarheid van deze muziek, samen met de nieuwe accenten die ik erin leg, slaan de brug tussen het verleden en de toekomst."

Hodgson heeft de jongste tijd al een paar meevallers gehad. In een nog te verschijnen grote film wordt zijn

Dreamer

gebruikt, en pas nog speelden in

Magnolia

drie Supertramp-songs een belangrijke rol. Toch zit hij niet meer te wachten op succes op megaschaal.

"Ik ben ervan overtuigd dat Supertramp vandaag een van de grootste groepen ter wereld had kunnen zijn. We hadden de songs, konden grote spektakels opzetten. Maar ik hou veel meer van het rechtstreekse contact met het publiek dat ik heb opgebouwd tijdens mijn

Solotramp

-shows. Ik wil mijn identiteit niet opnieuw begraven in een superspektakel en een supergroep, nu ik eindelijk mezelf gevonden heb."

Roger Hodgson: Open the door (Sony)

Nu in het nieuws