John Cordier zet eerste stappen in Mechelse politiek

Print
"Tweemaal heeft de buitenwereld me bezworen het absoluut niet te doen. Toen ik in '69 het bijna failliete Telindus kocht en toen ik in het voetbal stapte. Het vervolg is bekend. Onmogelijke uitdagingen zijn de mooiste." John Cordier (59), voorzitter van telecommunicatiebedrijf Telindus, bestuurder van Mobistar en voorzitter van Fabrimetal ziet de politiek als zijn derde 'onmogelijke' werk. "En zoals Sinatra het zegt, I'll do it my way.
BR> Gazet van Antwerpen: Bij vorige verkiezingen al hebben verschillende partijen u gevraagd om op een lijst te staan. Waarom zet u nu pas de grote stap?
John Cordier: Als bedrijfsleider volg ik de politiek al jaren erg nauwgezet. De overheid is voor ons niet alleen een belangrijke klant, ook de evolutie van de wetgeving heeft grote gevolgen. Ook toen al voelde ik het kriebelen om zelf in de politiek te stappen.
Maar omdat mijn bedrijf in volle expansie was, kon ik geen tijd vrijmaken. Als voorzitter van KV Mechelen heeft een andere partij, de toenmalige PVV, mij opnieuw gepolst, maar toen had ik de handen vol met die andere uitdaging.
Voorzitter van de raad van beheer van Telindus, bestuurder bij Mobistar en voorzitter van de grootste werkgeversorganisatie Fabrimetal. Waar gaat u met zo'n lijst aan belangrijke mandaten de tijd vinden om aan gemeentepolitiek te doen?
Binnen mijn bedrijf Telindus heb ik sinds enkele maanden een afgevaardigd bestuurder aangesteld die de dagelijkse leiding op zich neemt. Ik hou me nog in hoofdzaak bezig met institutionele investeringen en de strategie.
U hebt dus binnen Telindus een stap terug gezet?
Ik noem het eerder een stap vooruit. Ik delegeer nu meer dan vroeger. Dat maakt dat ik de nodige tijd zal kunnen vrijmaken voor mijn politieke activiteiten, als de Mechelse kiezer mij tenminste het vertrouwen geeft. Ik verhuis niet zomaar naar Mechelen. De ambitie is oprecht.
Veronderstel dat de CVP het niet haalt en in de oppositie belandt. Blijft u dan gemeenteraadslid?
Ik heb vooraf geen enkele voorwaarde gesteld. Noch op lokaal, noch op nationaal vlak. Ik solliciteer voor een uitvoerend mandaat, maar dat kan alleen als de kiezer mij en de partij voldoende steun geeft. Als ik 20 stemmen haal, zullen ze mij niets komen vragen. Lopen de verkiezingen slecht af, dan zie ik er geen graten in om aan oppositie te doen.

"Als voorzitter van KV was ik er trots op dat onze supporters nergens herrie schopten. Stewards haalden de rotte appels weg. Die aanpak kan je ook op de stad toepassen." John Cordier


Als we uitgaan van het scenario dat de CVP het wel haalt en u schepen wordt, welke portefeuilles ambieert u dan?
Het is duidelijk dat ik vooral iets wil bijdragen op de domeinen waar ik zelf ervaring heb. Het opkrikken van de economie en de lokale middenstand is prioritair. Dat hangt nauw samen met de veiligheid. Ook op dat vlak heb ik dankzij het voetbal enige ervaring opgedaan.
Als voorzitter van KV was ik er trots op dat we met onze supporters heel Europa afreisden, zonder dat ergens herrie werd geschopt. We werkten toen al met het systeem van stewards en mensen die tussen de supporters infiltreerden. Zij zorgden ervoor dat de rotte appels werden weggehaald.
Die aanpak kan je in aangepaste vorm ook op de stad toepassen. De groep oproerkraaiers en kleine criminelen moet duidelijk worden gedefinieerd en nadien moet je ze verwijderen. Daar vaart zowel de handel als de bevolking wel bij.
Bedrijfsleiders die in de politiek stapten, bleken in het verleden niet meteen succesnummers. Katoennatie-baas Fernand Huts gaf er zelf de brui aan, terwijl Aimé Desimpel zich nauwelijks laat opmerken. Bent u niet bang dat de overschakeling van een dynamisch bedrijf naar een eerder bureaucratische overheidsmachine tot mislukken gedoemd is?
Ik heb altijd verschillende uitdagingen aangepakt. Toen ik met voetbal begon, lachten ze mij ook uit. "Jij kent daar niks van", werd gezegd. Ook Michel Verschueren drukte me toen op het hart dat je geen ploeg kan kopen. Wel (John Cordier wijst naar de foto van de KV-ploeg in zijn bureau die de Europacup veroverde in Straatsburg) die ploeg heb ik gekocht en we hebben de top bereikt.
Eén anekdote vergeet ik nooit. Net voor we de Europacupfinale in Straatsburg speelden, kwam de grote Michel Platini naar me toe. "Als uw spelers straks het veld betreden, laat ze dan maar eens goed naar die beker kijken. Het zal de eerste en laatste keer zijn dat ze zoiets van dichtbij kunnen zien", zei hij laatdunkend. Wel, op dat moment wist ik gewoon dat dat zogezegd Vlaams 'boerenploegske' het zou halen.
Ook als voorzitter van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen is me het gelukt om die instelling eindelijk winstgevend te maken.
Kan een stad wel worden bestuurd als een bedrijf?
Zonder twijfel. Met de burger als klant. Daar gelden dezelfde regels voor een goed budgetbeheer en de afbouw van schulden. Groot verschil is dat de stad niet zelf winstgevend moet worden, maar dat een vlotte administratie winst oplevert voor de burgers.

"Mechelen heeft me altijd gecharmeerd. Ik hou van deze stad, maar ik ben niet blind voor de problemen die er zijn zoals veiligheid en mobiliteit." John Cordier


U bent afkomstig van het West-Vlaamse Oudenburg en woont momenteel nog in Keerbergen. Waarom kiest u voor Mechelen?
Die stad heeft me altijd gecharmeerd. Intussen woon ik al 23 jaar in de buurt. Ik ken hier veel mensen en voel de polsslag van het leven hier. Ik hou van deze stad, maar ik ben niet blind voor de problemen die er zijn zoals veiligheid en mobiliteit.
Het parkeerprobleem is een ander knelpunt waar handelaars en bevolking mee kampen. Momenteel wordt vooral gedacht in de richting van ondergrondse oplossingen, zoals een parking onder de Grote Markt. Zo'n ingreep betekent wel dat het centrum maandenlang openligt, met alle hinder vandien.
We kunnen ook de vele verkrotte huizen die nu her en der in het centrum staan, opkopen en slopen om er kleine parkeerplaatsen te creëren. Het straatbeeld oogt mooier, de hinder is beperkt en de mensen kunnen weer dichtbij huis makkelijker de wagen kwijt. Met wat technologie kunnen die parkings ook nog worden bewaakt. Zo'n kleine initiatieven kunnen al een heel verschil maken.
Op uw propaganda-affiches verwijst u duidelijk naar uw succesrijke KV-tijd. Mechelen z'n glans teruggeven, heet het. Hebt u ook plannen om opnieuw in KV zelf te investeren?
Wij sponsoren nog steeds de jeugd van KV Mechelen. Vijftien jaar geleden zijn we daar gestart met de pluimpjes, de allerjongste voetballers. Die kenden een ongelooflijk succes. Op zaterdagvoormiddag was KV de grootste babysit van Mechelen. Via de jeugd hou ik mijn band met de club. Verdere plannen heb ik niet.
Met mijn affiches wil ik alleen zeggen dat de Mechelaars in die periode van het voetbalsucces echt trots waren op hun stad. Mensen kwamen buiten, op de straat, en vierden mee de successen van het voetbal. Dat goede gevoel, die glans moet de bevolking terugkrijgen.
Een ander probleem is de jeugdwerkloosheid, waar vooral migrantenjongeren slachtoffer van zijn.
Vele bedrijven zoeken maar vinden geen geschikte arbeidskrachten. Er zijn andere initiatieven nodig om jongeren en zeker ook migranten aan goede jobs te helpen. Belangrijk is dat er van jongsaf duidelijke spelregels worden gemaakt waar iedereen zich moet aan houden.
Bent u zo opgegroeid?
Ik kom uit een eenvoudig arbeidersgezin, maar ik heb thuis wel geleerd hoe je door keihard werken een zaak kan opbouwen. Mijn vader was werkman en hield na zijn dagtaak ook nog een cinemazaaltje open in Oudenburg. Met de opkomst van de televisie heeft hij die zaal van de hand gedaan en een volkscafé in Bredene gekocht. Ik heb er jarenlang als ober gewerkt.
Later ging ik zelf aan de slag als marconist op de lange vaart. Het was een combinatie van de aantrekkingskracht van de zee en de communicatietechnologie. Een marconist op een schip had toen iets van een cafébaas. Hij was het luisterende oor aan boord van het schip. Alle nieuwtjes van en naar het thuisfront gingen via mij. Zo leerde ik mensen uit alle milieus kennen.
Ook mijn kinderen heb ik altijd gestimuleerd om met zoveel mogelijk milieus kennis te maken en je contacten niet te beperken tot een kleine kring. Een heel verrijkende ervaring.

MEEST RECENT