Eén werknemer op de drie heeft stress

Print
Flexibiliteit, just in time, herstructureringen, tegenstrijdige orders, evaluaties. Steeds meer beheersen die begrippen het arbeidsklimaat. Tierende chefs, spanningen, depressies, demotivatie, maagzweren, kortom stress, zijn het gevolg. Meer dan één op de drie werknemers lijdt daaraan, meent het ABVV. Die sluipende kwaal kost het land en het bedrijfsleven miljarden.
BR>Onder de slogan 'Stress op het werk, wanneer bereikt u het kookpunt' maakt de socialistische vakbond ABVV de komende sociale verkiezingen een actiepunt van de bestrijding van stress. Een breedschalige enquête bij 214 bedrijven in 13 sectoren leverde alvast voor deze campagne heel wat feitenmateriaal. Ruim 9.300 werknemers vulden een uitgebreide vragenlijst in. Eind dit jaar wil de socialistische vakbond deze resultaten in de collectieve onderhandelingen ook omzetten in daden, aldus federaal secretaris Ferdy De Wolf. Zo wordt gedacht aan afwezigheidspercentages waarboven de werkgever plaatsvervangers moet aanwerven. Ook zouden de classificaties meer rekening moeten houden met de werkbelasting die bij een functie hoort.

Mythe


"Minstens één op de drie zegt het huidige arbeidsritme niet lang meer aan te kunnen", leidt De Wolf af uit de ABVV-bevraging. "Een flink deel van de stress is te wijten aan de tegenstrijdige opdrachten die de chefs hen geven. Wat deze enquête zeker doorprikt is de patronale mythe dat stress niet het gevolg is van de werkomstandigheden, maar wel van buitenaf wordt meegebracht door bv. één uur in de file te staan. Kom nou."
De overheid én de werkgevers kennen het probleem. Vorig jaar nog ondertekende toenmalig minister van Arbeid Miet Smet de 'collectieve arbeidsovereenkomst nr. 72 betreffende de voorkoming van stress door het werk'. Haar opvolgster, Laurette Onkelinx, raamde onlangs het prijskaartje van stress op "enkele tientallen miljarden jaarlijks". Alleen al de afwezigheden zouden jaarlijks 11 tot 33 miljard kosten. Hoe dan ook gaat het om veel, zéér veel werknemers.
"In Nederland meent men dat zowat 25% van de werknemers balanceert op de rand van stress", zegt ABVV-woordvoerder Lieven Vanhoutte. "In ons land, met meer voltijdse systemen, schommelt dat wellicht tussen 30 tot 35%". "Als arbeiders voelen we ons steeds meer als fazanten bij het begin van het jachtseizoen", schetste een Waalse ABVV-afgevaardigde wel erg gevat de scheef groeiende arbeidssituatie.

"Je kan niets meer plannen"


"Een tekening hierbij hoeft toch niet", zucht ABVV-militant Patrick Lodewijkx (Mortsel), "Begin van de jaren negentig had Agfa-Gevaert nog zowat 8.000 mensen in dienst. Vandaag zijn er dat 5.600. En toch is het arbeidsvolume gestegen. Natuurlijk zijn er machines bijgekomen, maar iedereen doet nu meer. Wij doen almaar meer met minder mensen. De flexibiliteit die men van de werknemers eist, wordt ongelooflijk. De sociale gevolgen zijn navenant: je kan in je privé-leven niets meer plannen. En dat alles in naam van de concurrentie waarmee op elk moment wordt gezwaaid."
Voor Patrick Lodewijkx bevestigt de ABVV-bevraging dan ook alleen maar wat de werknemers 'op de vloer' zelf dagelijks zien en ervaren. "Neem nu de just in time-leveringen, je weet wel dat zijn bestellingen van vandaag die volgens de bazen eigenlijk al gisteren klaar moesten zijn. Die jagen de flexibiliteit op en maken dat de mensen vandaag van ploegen wisselen zoals van sokken."

MEEST RECENT