Noordkaap begraven met gouden plaat

Print
BRUSSEL - Heeft ons afgelopen weekend verlaten: Noordkaap, tienjarige groep met een paar zeer sterke Nederlandstalige songs en een niet alledaagse zanger als frontman. De dubbele dienst werd bijgewoond door twee keer een uitverkochte Brusselse AB die een bloemlezing te horen kreeg van hun beste songs. Toen de kist de grond inging, werd er nog snel een gouden plaat bij gestoken voor Avanti, de laatste verzamel-cd van Noordkaap. Of ze het erom gedaan hebben, weten we niet, maar dit weekend was het precies tien jaar geleden dat Noordkaap de Rockrally won op net dezelfde plek: de Brusselse AB. Zondag vond daar trouwens de Rockrally-finale 2.000 plaats.
BR>Net om die reden had de band - en we vermoeden voornamelijk Meuris himself - ervoor gezorgd dat alle nostalgische elementen aanwezig waren voor een perfecte terugblik op z'n Noordkaaps. Het concert werd vrolijk ingezet door het harmoniegezelschap dat een paar jaar geleden als support-act optrad van Noordkaap. Ze brachten een heerlijke pastiche van dat nummer waarmee het allemaal begon: Arme Joe. Noordkaap startte met een aantal vrij recente nummers om het publiek langzaam in de juiste toestand te krijgen. Een bijzonder gevatte Meuris liet niet na om regelmatig met zichzelf de spot te drijven. Tijdens Dat het gauw winter wordt zette hij een erg onhippe berenmuts op z'n hoofd en bij Satteliet Suzy had ie een soort van 'spacey' helm aangetrokken.
Mét lampjes. Tien jaar geleden, in het Rockrallyverslag, werd hij al niet voor niks de Barbapapa van de Vlaamse rock'n roll genoemd. Papa is nu ouder, maar z'n streken is hij nog niet kwijt. Het was wachten op een eerste hoogtepunt en dat kwam er dankzij een gastoptreden van niemand minder dan Tura. Will, voor de gelegenheid met opgerolde vestmouwen, zette er flink de beuk in. Noordkaap koos verder resoluut voor de klassiekers. Het publiek was razend enthousiast en Noordkaap moest gewoon terug komen. En dat deden ze volgens Meuris met 'de helden van het eerste uur'. En dat was maar een klein beetje gelogen. Serge Feys - ex-TC Matic en toetsenman op de eerste cd - hadden ze om problemen te vermijden maar thuis gelaten, maar bassist Stekke, drummer Nico en tweede toetsenman Wim stonden er wel voor prima versies van Panamarenko en Gigant.
Noordkaap deed er nog een schepje bij in de nieuwe bezetting en dacht toen te gaan rusten, maar vooral vrijdag was dat buiten het publiek gerekend. Dat was zo fijn om een minutenlange ovatie te houden en zorgde er zo voor dat de groep de twee uur vol maakte met opnieuw dat ene nummer waarmee het allemaal begon: Arme Joe.
En toen zat het er definitief op.
Nu in het nieuws