"Het wordt elk jaar moeilijker"

Print
MEERBEKE - Dood zat hij niet, Peter Van Petegem. Getekend was hij wel. En ontgoocheld. Zijn ploeg Farm Frites controleerde en bleef controleren, maar meer dan een achtste plaats zat er voor de kopman niet in. "Zucht", was het alleszeggende antwoord.
BR>"Het wordt elk jaar moeilijker. Gezien met hoeveel man we de finale in gingen? En gezien wie er allemaal bij was? Iedereen piekt blijkbaar naar deze wedstrijd. Zelfs teams waarvan je vroeger in de laatste 50 km de kleuren niet meer zag, zijn er tegenwoordig bij", klonk de analyse van de Brakelaar.
Werd er onderweg misschien te lang getalmd? Ging het niet hard genoeg? Waren de weergoden te genadig? Of klinkt de uitleg nog simpeler: spaarden de grote kanonnen hun munitie te lang op?
"Gezien wie er allemaal bij was? Iedereen piekt blijkbaar naar deze wedstrijd."
Peter Van Petegem
"Aan mij en mijn ploeg lag het zeker niet. De jongens menden de bende bijna de hele dag, andere teams keken toe. Ikzelf rukte aan het pak op Tenbosse en deed dat nog eens op de Bosberg. De eerste keer jumpte Museeuw naar mijn wiel, bij de tweede poging kleefde Hoffmann het gat dicht. Tchmil kende met zijn poging meer succes. Allicht deed hij het op een strategisch beter moment. Iedereen keek naar iedereen en de vogel was voorgoed gaan vliegen. Hoeveel volk Mapei en Telekom ook lieten aanrukken om een brug te slaan. Andrei was dus sterk, heel sterk. Als de weersomstandigheden iets harder waren geweest, was de groep onderweg ongetwijfeld wat uitgedund. Maar wat koop je voor zo'n lullige vaststelling?"
Kan een topfavoriet leven met zijn nederlaag? "Ik moet wel (lacht zuur). Ik kan de ploegmaats en mezelf in elk geval niets verwijten. We reden tactisch een goede wedstrijd. Het zat ons enkel in de finale niet mee. Maar het zal wel voor eeuwig een zekerheid blijven dat de superfavoriet niet altijd wint."
Nu in het nieuws