Steels meebrengen of meer vertrouwen hebben in Freire?

Print
SANREMO - Weer niet gewonnen. De vloek blijft. Mapei - Quick-Step reed een erg opvallende Milaan - Sanremo, trok op vele plaatsen het laken naar zich toe, liet renners achtervolgen toen andere topploegen deden of alle aanvallers vanzelf zouden teruggepakt worden, stuurde Bartoli en Bettini ten aanval om Zabel geen kans te gunnen op een rustige lancering naar een derde zege. Maar in de groep van 37 die de via Roma opdraaide, bleven alleen Johan Museeuw en Oscar Freire over.
BR>Telekom was niet talrijker vertegenwoordigd. Maar Zabel had wel de ideale helper mee, locomotief Gianmatteo Fagnini. Johan Museeuw kon die rol voor Freire niet vervullen.
En dus moet de beste ploeg van de wereld weer een jaar langer wachten op een kans om het taboe te doorbreken. In Sanremo rees daardoor opnieuw de vraag of Lefevere toch Tom Steels niet had moeten meebrengen. En of hij niet alle heil had moeten verwachten van Oscar Freire in plaats van ook te gokken op winstkansen van Bartoli en Bettini.

"Wie zegt dat Steels over Poggio geraakt?"


Mapei-manager Patrick Lefevere zag goede wedstrijd van zijn renners
"Heb ik echt gezegd dat het nu of nooit was?", zegt Patrick Lefevere, die zijn persoonlijke pronostiek blijkbaar niet meer herinnert. "Volgend jaar zeg ik niets meer, dan word ik er achteraf ook niet mee lastiggevallen."
"Als jullie vinden dat wij minder goed en sterk waren dan Telekom, dan is dat maar zo. Dan zag ik een andere wedstrijd. Tel maar eens hoeveel Telekoms met Zabel de via Roma opdraaiden en hoeveel Mapei's. Van allebei twee.
Het verschil is dat Johan Museeuw en Freire elkaar in de finale niet goed vonden. Johan bracht Freire eerst naar voor, maar die moest remmen na een kwak en verloor het goede wiel. Dat kan gebeuren.
Voordien zag ik een zeer goede wedstrijd van mijn mannen. Ze namen initiatief waar het moest. Bartoli valt aan op de Cipressa en wacht natuurlijk niet als hij ziet dat Dominguez mee is, een uitstekende tijdrijder en dus de ideale bondgenoot. De Telekoms moesten diep gaan om Michele terug te halen.
Dan is Bettini gegaan in de afzink van de Poggio. Casagrande en Olano halen hem terug, dat was niet het werk van Telekom. Als Michele of Paolo voorop blijven, zegt iedereen dat we een perfecte wedstrijd hebben gereden. Nu hebben we gefaald. 't Is altijd iets."
"Deze wedstrijd evolueert voor ons van kwaad naar erger."
Patrick Lefevere
"Weet je, deze wedstrijd evolueert voor ons van kwaad naar erger. Niemand neemt onderweg nog een initiatief om het koersverloop hard te maken en dan vliegt het peloton in de finale alsof er een stormwind in de rug staat. Daardoor beperk je 294 mooie kilometers tot een spurt van 400 meter. Wij proberen daar tenminste iets aan te doen. Ik vind niet dat we dan kritiek verdienen.
Tom Steels meebrengen? Hij wilde eerst zelf niet komen, had dan wel weer zin. Wie durft zeggen dat Tom beter over de Poggio geraakt dan Cipollini? Steels is een rasspurter, maar voor die jongens is de Cipressa meestal te zwaar. Zabel en Freire zijn sterker en dus overleven zij die finale. De rest is gebazel van als ons kat een koe was... Wie een glazen bol heeft, mag het volgend jaar in mijn plaats doen. Ach, stop maar. Het verandert toch niets meer aan het resultaat."

"Ik had moeten winnen"


SANREMO - Er waren niet veel Spaanse journalisten in Sanremo, maar ze maakten wel behoorlijk veel kabaal. De ene na de andere zocht steun bij buitenlandse, vooral Belgische en Italiaanse, collega's. Wat die er wel van vonden dat Mapei zijn wereldkampioen Oscar Freire in de steek had gelaten? In hotel Napoleon zat de jongeman uit Santander intussen te treuren over een gemiste kans.
"Ik was al blij dat ik in zo'n team mocht meerijden en zelfs als kopman was aangeduid. Ik zou nu dus nog veel blijer moeten zijn omdat ik zonder enige ervaring en zonder ooit die afstand te hebben gereden derde ben geworden. Maar ik ben ontgoocheld. Diep ontgoocheld. Ik had kunnen winnen. Ik had moeten winnen.
Het verschil zat niet in de verhouding Zabel - Freire, wel in de aanwezigheid van Fagnini voor Erik en de afwezigheid van zo'n locomotief voor mij. Anders win ik. Vandaag, morgen, overmorgen."
Bovendien stond er nog een practisch bezwaar tussen Spaanse droom en daad. De beroemde fontein van Sanremo.
"Op een kaarsrechte weg had ik het juiste spoor allicht gevonden. Nu moest ik remmen om in die bocht niet in het water te vliegen. Ik kreeg er een duw van Spruch. Toch kwam ik nog terug. Maar niet ver genoeg meer. Fagnini had Zabel afgeschoten als een draagraket."

"Zonder ons een spurt van 400 meter"


SANREMO - Ook een halve Michele Bartoli blijft een kampioen. Door zijn vlucht met Dominguez leek de mooie jongen uit Pisa een tijdlang het grote lot in handen te hebben. Maar hij was uiteindelijk niet sterk genoeg om zich het peloton van het lijf te houden.
"Natuurlijk had ik hier liever met een glas champagne gezeten. Maar ik heb vandaag wel mijn beste Milaan - Sanremo ooit gereden en weet nu zeker dat ik ooit kan winnen. Ik zal toch moeten geloven dat ik de laatste tijd evenveel in het hoofd als in de knie geblesseerd was. Door op de tanden te bijten in de Tirreno verbeterde mijn conditie van dag tot dag. Vandaag voelde ik me voor de eerste keer sinds maanden geen mindervalide meer.
Over mijn kansen om te winnen had ik eigenlijk al snel een kruis gemaakt. Het was onmogelijk om die trein van Telekom voor te blijven. Vinden jullie dat wij dom hebben gereden? Wie niet wint, is nooit de slimste. Maar als wij thuisblijven, kan je deze klassieker net zo goed aan de fontein van de via Roma laten beginnen. De uitslag zal dezelfde zijn."

"Te weinig vertrouwen in Freire"


SANREMO - Josè Miguel Echevarri is de Patrick Lefevere van Banesto. In Spanje mag Manolo Saiz (ONCE) dan al de naam hebben van beste ploegleider, niemand betwist het meesterschap van Echevarri als het op tactiek aankomt. Zijn samenwerking met Indurain leverde Banesto jarenlang goud op.
"Ik geef liever geen kritiek op het werk van collega's. Ik weet trouwens niet, welke opdrachten de Mapei-bazen hun renners meegaven. Maar ik heb wel gezien, hoe die renners probeerden te winnen. En dan denk ik: voor deze koers is dat niet de juiste manier.
Mapei had gewoon te veel kandidaat-winnaars aan de start. Hier haal je alleen succes als je zeven man onvoorwaardelijk in dienst van de ene sterke spurter stelt. Zoals Telekom doet voor Zabel. Het gekke is dat Mapei ook zo'n spurter heeft. En dan heb ik het niet over de afwezige Steels. Geraakt die ongeschonden over Cipressa en Poggio? Maar Freire kan dat wél en dat wist heel Mapei vooraf. Welnu, dan hadden ze hem ook een hele ploeg in steun moeten geven. Oké, laat Bartoli zijn kans gaan. Maar wat moet Bettini in de afzink van de Poggio nog proberen, als je Freire meehebt die in de allerbeste omstandigheden naar de via Roma moet gebracht worden...
Ze hadden meer vertrouwen moeten hebben in de wereldkampioen."

.

Nu in het nieuws