"Ik ben een vechtertje, ik kom altijd terug"

Print
DEURNE - Antwerp trekt morgenmiddag naar Visé, roemloos voorlaatste en goed op weg naar derde klasse. De Great Old moet het voor deze verplaatsing nog steeds stellen zonder de aan de kuit geblesseerde Marc Van Britsom, die vorige week ook al de wedstrijd tegen Denderleeuw de mist zag ingaan.
BR>De onbeschikbaarheid van Van Britsom bracht Abdul Senanu na een afwezigheid opnieuw aan de aftrap. De Ghanees begon aan het seizoen als titularis maar moest zich geleidelijk met een plaats op de bank tevredenstellen om nadien gedurende weken zelfs helemaal uit beeld te verdwijnen. Sinds nieuwjaar duikt de 22-jarige Senanu opnieuw regelmatig op in de kern van vijftien.
"Het deed deugd om nog eens aan de wedstrijd te mogen beginnen", zegt Senanu. "Het is moeilijk om in het middenveld de concurrentie aan te gaan met spelers als Van Britsom en Campara. Zij zijn zeker van hun plaats. Voor mij is het dus wachten tot er iets gebeurt met één van hen of tot de trainer mij om een tactische reden opstelt."
Gazet van Antwerpen: Hoe ga jij om met de concurrentie die er heerst op jouw plaats?
Abdul Senanu: Ik doe mijn best, maar het is de trainer die beslist. Daar moet ik mij bij neerleggen. Het heeft geen zin om te zeuren, hij is de baas en dat moet je als voetballer accepteren. Ik hoop dat ik nu door de afwezigheid van Van Britsom enkele wedstrijden een kans krijg. Maar ik heb geen enkele garantie dat dat ook zal gebeuren. Ik ben wel klaar om mijn verantwoordelijkheid op te nemen als de trainer me opstelt. Dat heb ik ook tegen Denderleeuw gedaan, hoewel het toen niet perfect was. De hele ploeg speelde trouwens een mindere wedstrijd. Ik wacht nu af wat het zondag wordt.
Op een bepaald moment verzeilde je bij de invallers. Hoe moeilijk was dat?
Ik probeer dat te relativeren. In de sport heb je momenten dat het goed gaat en periodes dat het tegenzit. Op die momenten kun je maar één zaak doen en dat is dubbel zo hard werken. Ik ben ook niet de persoon die naar de trainer stapt en uitleg vraagt. Het is zijn beslissing en dan is dat zo. Maar het is niet altijd eenvoudig. Hoe meer ik speel, hoe beter het gaat lopen voor mij. Ik ben iemand die veel wedstrijden nodig heeft om zich goed te voelen. Maar Van Britsom en Campara zijn allebei goede spelers en hebben zoveel meer ervaring dan ik. Ik ben pas 22 en maakte pas vorig seizoen de overstap uit eerste provinciale. Ik werk hard om de kloof te dichten. Vergeet niet dat het pas mijn tweede jaar in tweede klasse is. Maar ik ben een vechtertje, ik kom altijd terug. Het feit dat de ploeg bleef winnen maakte het moeilijker om me opnieuw bij de vijftien te wringen. De trainer had niet vaak een reden om te wijzigen.
Ben je tevreden met wat je tot nu toe bereikte op Antwerp?
Toch wel. De overstap uit eerste provinciale is niet evident. Maar ik heb het gevoel dat ik dit seizoen opnieuw vooruitgang heb gemaakt. Dat is mede de verdienste van de trainer. Hij heeft mij deze kans gegeven bij Antwerp en hij gelooft in mij. Voor een voetballer is dat onbetaalbaar. De stap naar eerste klasse volgend jaar zal opnieuw een aanpassing vergen van mij. Het is aan mij om te tonen dat ik het waard ben in eerste klasse te spelen. Maar eerst kampioen spelen en feesten. Ik speelde één keer kampioen met Wuustwezel toen we promoveerden van tweede naar eerste provinciale. Dit wordt een ander paar mouwen, ik voel het.
MEEST RECENT