Vijf kilo min of meer: een wereld van verschil?

Print
MONTE SAN GIUSTO - Abraham Olano wachtte tot zijn dertigste verjaardag om afgeslankt aan de start van een wielerseizoen te komen. Het verschil is niet alleen met het oog te zien, je merkt het ook aan de uitslagen van de Bask. Hoe belangrijk zijn die vijf-zes kilo die de ex-wereldkampioen tijdrijden nu niet meer en de huidige wereldkampioen tijdrijden Jan Ullrich nu weer wél met zich meesleept?
BR>

"Zelf-kannibalisme is de nieuwe trend"


Antonio Fusi, een specialist in trainingsleer, was jarenlang de wondercoach die met Italiaanse juniores en beloften medailles opstapelde in wereldkampioenschappen. Soms stonden op het WK-podium alleen kwekelingen van Fusi. Nu is hij bondscoach van de profs, opvolger van Alfredo Martini.
"Ik ben niet enthousiast over de nieuwe trend die sommige renners volgen. Ze blijven maar vermageren om lichter te zijn in de bergritten van grote ronden. Maar wie een superdieet volgt en vet verliest, verliest ook spieren. En dus krachten. Ze eten als het ware hun atletische mogelijkheden op. Ik noem dat auto-kannibalisme.
In Italië zijn Nardello en Casagrande voor mij voorbeelden van hoe het niet moet. Telkens ik hen zie, zijn ze weer wat vermagerd. Maar kijk eens naar hun prestaties in Parijs - Nice... Je mag als renner best op je gewicht letten, zoals Olano nu eindelijk en eigenlijk veel te laat doet. Maar je mag niet overdrijven naar het andere uiterste."

"Jongeren moeten al snel op hun voeding letten"


"Met zijn klasse had Olano al een veel mooiere carrière moeten realiseren. Maar in elke grote ronde bleek zijn beperktheid als klimmer. Dat heeft niet alles, maar wel veel te maken met zijn gewicht. Til maar eens een steen van vijf kilo op en je zal meteen weten hoeveel gewicht hij nu minder bergop moet zeulen. Giro of Tour win je door zo'n vermageringskuur alleen zeker niet, maar je kan in de bergritten wel langer aanklampen. En zeker op colletjes zoals die van Tirreno.
Ik ben nu juniorescoach en pak voortdurend jongeren aan met een te dikke kont. Jongens van achttien moeten nog groeien en dus mag ik voor hen niet te streng zijn. Maar ik probeer hen wel te overtuigen dat ze niet mogen wachten tot ze prof worden om op hun gewicht te letten. Want eetgewoonten veranderen en afslanken kost veel meer inspanning, tijd en mentale stress dan dik worden. Vraag het maar aan Ullrich. Gelukkig zien ze af en toe zo'n voorbeeld als Olano. Dat helpt een jeugdcoach om zijn preek concreet over te brengen."

.

Nu in het nieuws