"We vonden te weinig zakenlui"

Kärcher Herentals stopt omdat zoektocht naar sponsors niet wil vlotten

Dirk Van Bruysel

BR>

Volleybal

HERENTALS -

De soap rond Kärcher Herentals kende geen happy-end. Dertien (!) seizoenen topvolleybal met tal van titels en bekers, de voorbije seizoenen nog opgefleurd met Europese lauweren, zelfs met de Final Four, bleken onvoldoende om de broodnodige financiële steun los te weken. Meteen verdwijnt één van de meest succesrijke clubs.

Op vraag van de speelsters zette André Vermeulen, de man die zijn schouders onder de redding van de club zette, gisterenavond de stand van zaken even op een rijtje. Bij nader inzien bleek nog niks officieel zodat iedereen liever eieren voor zijn geld koos.

"Handtekeningen of officiële stukken kan ik momenteel nog niet voorleggen, maar nu reeds heb ik enkele toezeggingen van sponsors die de club willen blijven runnen. Ik hoop dat het geen woorden in de wind waren en dat wij alles binnenkort geofficialiseerd zien. Ik vertrouw op hen. Net zoals ik op de speelsters vertrouw", hoopte Vermeulen nog kort voor de beslissende vergadering.

André Vermeulen besefte als geen één dat hij veel vroeg van de speelsters. Zowat dagelijks werd aan hun mouw getrokken. Toch hoopte hij dat zij clubliefde boven lucratieve contracten zouden verkiezen.

"Maar wat velen al langer vreesden is werkelijkheid geworden", zucht Dore Wellens. "Ondanks de inspanningen van André Vermeulen bleek eens te meer dat een topploeg uitbouwen geen zaak van enkele weken of maanden is. Herentals is steeds een ploeg geweest die op een solide basis werkte en waar steeds ver vooruitgeblikt werd."

"Wij allen hebben het nutteloze van de zaak ingezien."

n Dore Wellens

"Op de korte tijd die André Vermeulen zijn schouders onder het project zette heeft hij wel een aantal zakenmensen weten te overtuigen, maar onvoldoende om een topploeg in Herentals te houden. Wij allen hebben we het nutteloze van de zaak ingezien en besloten om de ploeg op te doeken."

Alhoewel Dore Wellens met spijt in het hart zijn levenswerk ziet teloorgaan, toch voelt hij zich niet geroepen om de draad opnieuw op te nemen.

"Akkoord ik heb hartzeer maar ben tevens wijs genoeg om de realiteit onder ogen te zien. Ik mei wordt ik zestig en reeds jarenlang kondigde ik dan mijn ontslag aan. Ik ben voldaan en wil eens iets anders in het leven. Tien jaar voetbal en twintig jaar volleybal is niet niks. Vooral aan het volleybal heb ik veel plezier beleefd, maar nu is het mooi geweest. Mijn besluit stond reeds drie jaar vast."

"Misschien is het spijtig dat het de voorbije jaren zo goed liep. Niemand hield dit voor mogelijk en daardoor kwam de zoektocht naar andere sponsors en mensen die zich voor het vrouwenvolleybal wilden engageren zo laat op gang. Te laat om nog een topploeg op de been te brengen. Een topploeg met negen topspeelsters, een trainer en een kinesist kost geld. Ik vind de beslissing om te stoppen dan ook een erg wijze beslissing. Iedereen weet nu waaraan of waaraf."

Nu in het nieuws