"De evenknie van VdB? Laat me niet lachen"

Print
Hendrik Van Dyck begint aan tweede carrière bij Palmans
BR>GEEL - "Heel even dacht ik: ben ik dan echt zó diep gezonken? Daar was ik gelukkig snel overheen. Nu besef ik: ik had geen betere keuze kunnen maken." Hendrik Van Dyck ruilde het knechtenlivrei dat hij bij TVM moest aantrekken, recent in voor het jasje van kopman bij tweedeklasser Palmans. De Kempenaar ontpopte zich meteen tot een van de smaakmakers van het Belgisch openingsweekeinde.
Even wennen toch, die nieuwe rol. Tussen bevelen en bevolen worden, gaapt een brede kloof. "Zondag vroeg ik aan Gert Vanderaerden om me naar de spits te loodsen. Voorzichtig, bang om te autoritair over te komen. Mijn ploegmaat voerde dat verzoek prompt uit, loodste me voor de Kruisberg naar de kop. Het geeft een kick, ja, als de ploegmaats zich voor jou de naad uit de broek fietsen. Ik was het jaren anders gewoon."
Hendrik Van Dyck, net 26, moest vijf jaar wachten op de kans om de grens van zijn atletisch kunnen voor eigen rekening af te tasten. "Ik werd bij TVM in de rol van helper gedwongen. Geen punt. Beter goeie knecht dan mislukte kopman was mijn credo. Wat me dan tegenstak? Je kruit op voorhand verschieten in flutkoersen als de Ruta del Sol, en dan kritiek krijgen als je vormpeil niet meer je dát is als de klassiekers eraan komen. Na al dat labeur in dienst van anderen krijg je zin om zelf iets te proberen, dat verheel ik niet. Eén keer heeft de hele ploeg in mijn dienst gereden. In Nokere, dat was alles. De Ronde van Vlaanderen eindigde voor mij steevast na 220 km, als ik, na uren beuken op kop, Van Petegem in een zetel naar de finale bracht. Als de waardering dan uitblijft, wil je automatisch uitvissen of het gras aan de andere kant van de heuvel niet groener is."
"Ik ben al blij als ik aan de kost kan komen in dit vak."
Hendrik Van Dyck
De Gelenaar nam mentaal afscheid van TVM nog voor de start van de klassieke campagne. Zomer en herfst stonden in het teken van de speurtocht naar een nieuwe werkgever. "Van Lotto hoorde ik niks. Vier ploegen van tweede divisie trokken aan de bel, maar ik had geen zin in een sportieve stap terug. Vooral Cofidis leek me wel wat. Vandenbroucke wilde me er graag bij, maar het management struikelde over het feit dat ik de zevende Belg in Noord-Franse loondienst zou worden. Toch naar beneden kijken dus. Palmans leek me de minst slechte optie qua materiaal, entourage en programma. Ook al is het seizoen nog kakelvers, ik heb me die keuze nog geen moment beklaagd. De omkadering in dit team is verrassend professioneel, moet niet onderdoen voor die van TVM. Qua materiaal hebben de grote ploegen alleen de kwantiteit voor. Met achterwielen gooien zoals ik dat in Het Volk deed, wordt hier niet geapprecieerd. (Brede grijns) Gelukkig bracht een supporter dat ding na de finish terug, anders was Planckaert nu nog boos."
Van Dyck omschrijft de eigen ambities vaagweg als zo goed mogelijk presteren. De Kempenaar legt zichzelf geen enkele druk op. De evenknie van Vandenbroucke in de jeugdrangen plooit zelfs dubbel bij elke poging tot vergelijking.
"Of ik ooit zo goed kan worden als Frank? Ben je gek? Vandenbroucke klimt beter, heeft meer zelfvertrouwen, is de beste Belgische renner en een echte kampioen. En ik? Ik ben al blij als ik aan de kost kan komen in dit vak."
Nu in het nieuws