Eén ronde te veel

OELEGEM -

In de stand van de Wereldbeker staat Peter Van Santvliet na de GP van België in Kalmthout op de zesde plaats. In de Superprestige heeft hij uitzicht op een verdienstelijke zevende prijs. Al verschillende jaren is hij de enige eliterenner zonder contract tussen de eerste tien.

A.V.L.

BR>Hij heeft ooit wel de kans gekregen om de stap naar een profloopbaan zetten, maar het loon dat hij daarvoor in de plaats kreeg was erg karig. Hij kiest nu zelf zijn programma en koerst tijdens de zomermaanden waar hij wil. Dat heeft voordelen, maar ook nadelen. Een supertalent zoals Bart Wellens en Sven Nys is hij niet. Peter moet het hebben van zijn karakter en doorzettingsvermogen.

Peter Van Santvliet heeft vaak uitzicht op een mooie ereplaats maar hij staat zelden op het podium.

In bijna alle wedstrijden is hij op achtervolgen aangewezen. Meestal heeft hij uitzicht op een ereplaats maar zelden staat hij op het podium. Hij mist gewoonlijk op het einde de kracht om nog een plaatsje door te schuiven. Meer nog, gewoonlijk is de laatste ronde er te veel aan. In Hoogstraten had hij uitzicht op een vierde plaats, maar die snoepte Adri van der Poel hem net voor de streep af. In Kalmthout reed hij bijna de hele wedstrijd in vierde stelling, maar Erwin Vervecken fietste hem in de laatste ronde nog voorbij.

Als prof zou hij de kans krijgen om zich in enkele rondes goed voor te bereiden op het veldritseizoen. Nu doet hij dat bij de elite zonder contract en daar ligt het verschil. De profs hebben op het einde meer inhoud, terwijl bij Van Santvliet het bobijntje meestal af is. In Loenhout eindigde hij al zesmaal bij de eerste tien waarvan de vierde plaats in '93 de dichtste prijs was. Misschien doet hij dat vandaag nog eens over. Of misschien slaagt hij er toch in om op het podium te klauteren. Je weet maar nooit.

Nu in het nieuws