'XII werken' was buitengewone ervaring voor blinde Rudy Canters

Rudy Canters is sinds zondag wereldberoemd in Vlaanderen. Hij was de blinde met wie Rob Vanoudenhoven een hele dag, zelf zogezegd 'blind', heeft doorgebracht. "Iedereen heeft het gezien", glundert Canters. "Op mijn werk, maar ook op straat. Als ik passeer, kijken ze, ze kijken nog eens en dan valt hun frank." Hoe weet een blinde dat de mensen kijken? "Omdat mijn vrouw het zegt en omdat ik het zélf voel. Ik hoor dat aan de manier van praten en aan de klank."

Jaak Vandyck

BR>Rudy Canters vertelde het zelf in de uitzending: hij werd blind na een zwaar verkeersongeval. Dat gebeurde in 1982, hij was negentien. "Eigenlijk moet ik nog van geluk spreken, in die zin dat ze mij voor dood hebben opgeraapt. Ik had een slagader over en lag zeven dagen in coma. Toen ik mijn ogen open deed, was ik blij dat ik nog leefde. Heel snel heb ik me voorgenomen om niet bij de pakken te blijven zitten. Ik was loodgieter. Nog datzelfde jaar ben ik een herscholing begonnen in Sint-Rafaël in Brugge. Ik heb daar één jaar dactylo gevolgd en twee jaar telefonie."

Sinds 1986 werkt Rudy Canters als telefonist bij het gemeentebestuur van Genk. Nochtans is hij Antwerpenaar. Geboren in Schoten, opgegroeid in de volksbuurt Stuyvenberg. Hij kwam in Genk terecht via zijn vrouw, die ook visueel gehandicapt is en die hij in Brugge leerde kennen.

Is het minder erg blind geboren te worden, dan op oudere leeftijd blind te worden? "Het één is het één en het ander is het ander", vindt Canters. "Wie blind is geboren, heeft bepaalde voordelen - als ik dat zo mag noemen - wat betreft oriëntatie, gehoor, braille-lezen. Mensen als ik kunnen zich bepaalde zaken dan weer beter voorstellen. Ik weet wat een zonsondergang is en als er wordt gesproken over een gebouw van drie of van vijftien verdiepingen, kan ik vergelijken."

"Toch heb ik de dingen die ik vroeger kon zien bewust achter me gelaten. Ik heb leren omgaan met mijn handicap: visualiseren doe ik niet meer. Als een nieuw type auto uitkwam, dacht ik in het begin: hoe zou die eruit zien. Dat doe ik niet meer. Ook niet voor personen. Ik kan dat moeilijk uitleggen, maar ik baseer me nu veel meer op gevoelens."

Buitengewoon

"Die dag met Rob was een buitengewone ervaring", geniet Rudy nog na. "Ze zijn me 's morgens komen afhalen. Eerst hebben we gefilmd in Brussel, dan in Oostende, dan in Nieuwpoort. Ik weet niet was dat was, maar met heel de ploeg klikte het vanaf het eerste moment. Het was alsof ik die mensen al jaren kende. Het ging allemaal vanzelf. Ook bij de opname in de studio. Vlak voor ik op moest, had ik zenuwen, maar Rob heeft me direct op mijn gemak gesteld. Echt, ik vond het buitengewoon om zoiets te mogen meemaken. Dat vergeet ik van mijn leven niet."

Hebt u nooit het gevoel gehad dat u werd gebruikt? "Nee. Absoluut niet. Integendeel, als ik wat vroeg, werd ik meteen geholpen en de problemen van de gehandicapten zijn alleen maar duidelijker gesteld."

Nu in het nieuws