"Niemand speelt me eruit"

Print
Kopbal Sammy Greven voorkomt logische zege Westerlo en nieuwe nederlaag KV Mechelen
BR>MECHELEN - Eén kopballetje maakt soms een wereld van verschil. Vraag het maar aan Jan Ceulemans. Zijn Westerlo leek in Mechelen op weg naar een logische zege. Met technisch verzorgd voetbal lieten Brogno en maats de Kempische supporters kraaien van de pret. Tot Sammy Greven het strijdlustige KV naar 2-2 kopte en alle Mechelaars deed lachen. Zo eindigde de match, die bol stond van opvallende pieken en dalen, zonder beslissend hoogte- of dieptepunt.

9/10: Sammy Greven


"Een uur na de match zwerf ik door de catacomben van het stadion en ik vind nog steeds geen tijd om de familie te groeten. Heb ik misschien een belangrijk doelpunt gemaakt?" Sammy Greven haalde zaterdag alle aandacht van media en handtekeningjagers naar zich toe. "Het was een mooie gelijkmaker. Ik zag de voorzet recht op mij afkomen en ik besloot de bal te plaatsen. Het leer plofte zoals gepland in de verste hoek binnen. Net voordien kopte ik op kracht, maar toen kon Frans redden.
De treffer zorgde voor een geweldige ontlading. Zeker omdat ik blij mocht zijn dat ik nog op het veld stond. Toen ik Brogno neertrok, verdiende ik de rode kaart. Toen ik het fluitsignaal hoorde, zette ik mijn verstand op nul en liep weg van het gebeuren. Gelukkig durfde de ref me niet uitsluiten en hield hij het bij geel.
Mijn doelpunten tegen Hekelgem, Anderlecht en Westerlo bewijzen dat de vorm groeit. De trainers geven me volop vertrouwen en daardoor voel ik me steeds beter. Ik heb een stek als centrale verdediger veroverd en sta die aan niemand meer af. Ik weet het, het wordt drummen achterin, want volgende week keert Emeran terug uit schorsing. Maar zoals ik nu speel, kan Jacob niet om me heen. Al leg ik me neer bij zijn beslissing. Sta ik reserve, dan knok ik keihard om mijn plaats te heroveren.
Deze prestatie doet dubbel deugd, want ik kon de club tot op heden niet veel bewijzen. Vorig seizoen sukkelde ik met blessures, was zelden fit en proefde ik nooit het echte vertrouwen. Ik werd naar de B-kern verwezen, maar over die periode praat ik liever niet meer, zo ontgoocheld was ik.
Voor aanvang van de competitie had ik een goed gesprek met de technische staf. Ik startte met een propere lei. Toch duurde het lang vooraleer ik mijn kans kreeg. Amper vijf weken geleden overwoog ik te vertrekken. Nu ben ik blij dat ik bleef. Mechelen zal nog plezier aan me beleven."

8/10: Spel van Westerlo in eerste helft


"Voor rust speelde Westerlo geweldig", vond Toni Brogno. "De domme tegengoal bracht ons niet uit concentratie. We combineerden vlot, maakten de bal ongrijpbaar voor Mechelen en creëerden mooie kansen. Ook bij mezelf liep het lekker. Een goal en een assist: het sprookje blijft duren. Al had ik mijn doelpunt graag opgeofferd voor de overwinning."
"Het voetbal dat we in die fase lieten zien, sterkt me in de overtuiging dat Westerlo de vijfde plaats in het klassement verdient", stelde Marc Schaessens. "Dat betekent niet dat we de ambities gaan verleggen. Alle spelers weten dat we hoger kunnen eindigen dan in de middenmoot, maar het is nog te vroeg om te dromen. Dit is Westerlo, hé."

7/10: Strijdlust van KV Mechelen na rust


"De spelers van KV Mechelen bewezen na de rust dat ze ook op strijdlust punten kunnen halen", aldus Benny Debusschere. "Als je bij een achterstand met een man minder komt te staan, helpen geen halfslachtige oplossingen. Dan moet je keihard spelen en je de meerdere tonen van je tegenstander. Kijk, Westerlo speelde met een libero achter de defensie, dus de overgebleven negen veldspelers van KV pakten ieder een man en probeerden die fysiek de baas te blijven. De trainer verzekerde ons tijdens de rust dat we alleen zo punten konden halen."
Al was niet iedereen gelukkig met de Mechelse strijdwijze. "De thuisploeg speelde over het randje van het toelaatbare", vond Marc Schaessens. "Die gasten schoffelden erop los. Ik hoorde van andere spelers hoe ze elke keer opnieuw tekeergaan achter de kazerne, nu mocht ik het zelf ondervinden. Het verwondert me niks dat ze de meeste overtredingen van eerste klasse hebben gemaakt. Schandalig, vond ik hun spel."

6/10: Debuut van Chris Bruyninckx


Even na het uur mocht Chris Bruyninck bij KV Mechelen de geblesseerde Johan Bal vervangen. Voor Bruyninckx - vorig seizoen actief bij de buren van Racing Mechelen - werd het zijn debuut in de hoogste afdeling. De nieuwkomer maakte een goede invalbeurt.
"Dat ik lang moest wachten op die kans had veel te maken met het feit dat de ploeg sinds het begin van het seizoen goed draaide", aldus Bruyninckx. "Bovendien was ik een aantal weken onbeschikbaar door een teenbreuk. Ik speelde niet op de positie die ik normaal bezet, maar ik ben tevreden over mijn prestatie. Mijn opdracht is nu via invalbeurten stap voor stap een plaats in de ploeg afdwingen. Ik kom uit derde klasse. De stap naar eerste zet je niet zomaar, er is geduld nodig."

5/10: Inzinking Westerlo na de pauze


"Na rust hebben we niet voldoende aangedrongen", stelde Brogno. "De trainer had ons gevraagd het spel breed te houden en de tien spelers van Mechelen weg te tikken. Maar we leunden te makkelijk achterover bij onze voorsprong en zochten te weinig naar de derde goal."
"Op een bepaald ogenblik liepen we alleen achteruit", beaamde Marc Schaessens. "Ook het uitvallen van Lammens en Serneels deed ons pijn. Op dat moment hadden we het middenveld in handen. Zonder hen kregen Elias en Greven te veel ruimte."
"De rust bij het uitverdedigen ontbrak", aldus Frank Machiels. "Onder druk van de aanvallers van KV keilden we de bal zomaar naar voren. Met iets meer overleg hadden we de aanvallende risico's van de thuisploeg uitgebuit. Vreemd dat een ervaren ploeg als de onze zo'n fout overkomt."

4/10: Het voetbal van KV Mechelen


"Het flitsende voetbal lijkt verdwenen bij Malinwa", constateerde Debusschere. "Nochtans hanteren we nog steeds hetzelfde aanvallende systeem. Af en toe valt de pressing weg. Iedereen jaagt nog wel, maar we komen een seconde te laat. Een gemiddelde eersteklassevoetballer heeft het talent om met een precieze lange pass de bal achter onze defensie te leggen.
Bovendien kennen de tegenstanders ons nu. We zijn niet langer de gedoodverfde degradatiekandidaat van het seizoensbegin. Zelden in mijn carrière kreeg ik zoveel ruimte als tijdens onze eerste thuismatchen. Maar nu passen de ploegen zich aan. Geel en Westerlo leunden achter de kazerne op een hechte verdediging. En KV Mechelen heeft nog geen elftal dat een muur zomaar oprolt. Daarvoor spelen we eigenlijk té gedreven. De jonge gasten sturen de bal te snel diep, wat leidt tot snel balverlies. Vlot combinatiespel wordt zo onmogelijk."

3/10: De scheidsrechter


"De ref heeft alles naar de kloten gefloten", vond Sammy Greven. "De leiding was een ramp." Het kamp van Westerlo deelde die mening. "KV Mechelen haalde het meeste voordeel uit de warrige arbitrage", stelde Schaessens. "Die rode kaart van Camus volstond niet. De arbiter had drie thuisspelers moeten uitsluiten. Brogno ging alleen op de doelman af en werd neergetrokken, maar Greven kreeg slechts geel. Bovendien liet Ameel zich beïnvloeden door het gemekker van spelers van KV. Ze smeerden ons kaarten aan."
"Westerlo begon met die matennaaierij", counterde Debusschere. "Met massale protesten hebben ze Camus van het veld gekregen. Natuurlijk deden wij nadien ons mondje open. We laten niet op onze kop zitten, hoor. Af en toe hadden we geluk, zoals in de laatste minuut. Als de ref daar had gefloten zoals hij de hele match leidde, had hij het doelpunt toegekend. Maar Westerlo moet de schuld niet bij de scheidsrechter leggen. Ook wij kregen soms de indruk tegen veertien man te spelen."

2/10: De Westelse blunder die tot 1-0 leidt


"Spreek me drie dagen niet aan", schuddebolde Franky Frans. "Ik kan uit mijn vel springen voor dat eerste doelpunt. Tot driemaal toe brulde ik los. Toch kopte Frank de bal door. Vreselijk, vooral omdat ik voor Jan Lul sta. Terwijl mij geen enkele schuld trof."
"Inderdaad, ik neem de verantwoordelijkheid voor die flater volledig op mij", erkende Machiels. "Ik hoorde Franky roepen, maar ik dacht dat Van Hout nog in mijn rug liep. Daarom wilde ik de bal nog een extra zetje geven. Ik dacht dat onze doelman het leer nog kon tegenhouden, anders had ik de bal makkelijk van de lijn kunnen halen. Dom, dom, dom."
Nu in het nieuws