"Een jaar verspelen zou dom zijn"

Catherine Jacques beseft dat de weg naar Sydney lang en lastig wordt

Patrick Poppe

BR>

PUTTE -

De rol van de Antwerpse juoka's op het Europese kampioenschap voor vrouwenteams in Istanboel bleef beperkt tot het bankzitten. Catherine Jacques en Ilse Heylen deelden achteraf wel in het feest, maar echt

happy

waren ze toch niet echt.

Judo

"Ik voel me absoluut geen Europees kampioen", stelt Jacques. Zij was mee naar Istanboel gereisd om in te vallen in geval Ulla Werbrouck of Heidi Rakels geblesseerd zouden uitvallen. Heylen moest

stand-by

blijven voor Ann Simons, het vlieggewicht uit de ploeg. Uiteindelijk moesten ze niet vechten.

"Ik had er natuurlijk al enige ervaring mee, ook vorig jaar in Villach en Minsk stond ik naast de ploeg", opent Jacques, die in februari dit jaar Ulla Werbrouck van de nationale titel hield en toen voor het eerst uit de schaduw van de olympische kampioene trad. Bang om voor altijd in die schaduw te blijven hoeft ze niet zijn, want in november volgend jaar stopt Werbrouck er wellicht mee.

"Misschien, maar daar hou ik me absoluut nog niet mee bezig. Dat is nog een jaar weg en ik wil dit jaar niet verspelen, dat zou dom zijn. Net zoals het niet fair en onsportief zou zijn om te rekenen op een blessure van Werbrouck om alsnog naar Sydney te kunnen."

"Het zou niet fair zijn om te rekenen op een blessure van Werbrouck"

Catherine Jacques

Sydney, het hoge woord is gevallen. Werbrouck plaatste zich al, dus ook daar dreigt Jacques aan de kant van de tatami te blijven. Of niet? "Niet noodzakelijk. Ik heb de kans gekregen om straks aan de selectietornooien deel te nemen in de -78 kg. Het zal een aanpassing zijn, want ik vocht nog nooit in die categorie en ik zal twee à drie kg meer spieren moeten bijkweken, maar ik zou gek zijn om de confrontatie niet aan te gaan."

De confrontatie met Heidi Rakels is dat, al ligt Jacques daar niet wakker van. "Ik moet eerst nog twee medailles pakken op de selectietornooien. Dat is al een hele opgave op zich. Voor de rest ben ik nog niet te veel aan het piekeren. Ik moet er immers meteen staan en dat is niet simpel. Ik kom net uit een maandenlange knieblessure en -operatie (sinds april van dit jaar, nvdr.) en in principe heb ik niet al te veel kansen om me te bewijzen en me te kwalificeren."

Ongeveer eenzelfde lot is Ilse Heylen beschoren. De Edegemse staat echt in de schaduw van de Limburgse Simons. Twee jaar geleden kwalificeerde Heylen zich immers als eerste voor de grote kampioenschappen, maar toch bleef ze thuis. Dedecker heeft hier duidelijk al langer de kaart Simons getrokken, al krijgt Heylen de kans om mee het niet-nominatieve ticket in de -48 kg te behalen.

Nu in het nieuws