"En nu de Ronde van Vlaanderen"

Print
Mirko Celestino was dit seizoen de sterkste Italiaanse renner in de klassiekers
BR>De winnaar
BERGAMO - Vier jaar geleden werd Mirko Celestino Europees kampioen bij de beloften. In het Tsjechische Trutnoc ging hij Romans Vainsteins en Giuliano Figueras (WK -23 in 1996) vooraf. Maar van de hoog gespannen verwachtingen kwam achteraf weinig uit. Tot dit jaar, met twee WB-zeges. "En nu de Ronde van Vlaanderen."
Celestino werd prof bij Polti, waar Gianluigi Stanga, een man met veel geduld, hem nu al vier jaar onder zijn hoede heeft. De eerste twee seizoenen dienden om de stiel te leren, vorig jaar kwamen de eerste drie zeges. De Ronde van Emilië was daarvan de mooiste. 1999 moest het jaar van de doorbraak worden. Met twee zeges in WB-klassiekers kwam die er ook. Toch had de nu 25-jarige Italiaan nog iets meer verwacht.
"In Parijs - Nice ben ik zwaar gevallen. Daardoor kon ik niet meedoen aan een aantal lenteklassiekers waarop ik mijn zinnen had gezet. De Ronde van Vlaanderen bijvoorbeeld, waarvoor ik in de buurt van Bergamo speciaal op kasseien had getraind. Ik kwam pas weer op dreef begin augustus en won toen meteen de Wereldbekerwedstrijd in Hamburg. Voor velen was dat een verrassing, in de media werd het afgedaan als een toevalstreffer."
"Om het ongelijk van de journalisten te tonen, bereidde ik me als een gek voor op de wedstrijden van oktober. In het wereldkampioenschap ben ik in de slotronde ontploft, kapot gegaan aan de stress. Ik heb er een week niet van geslapen. Vandaag lukte het wél. Straks lig ik weer gerust in m'n bed."
"Mede door het uitvallen van Bartoli ben ik dit seizoen de beste Italiaanse klassieke renner. Een relatief begrip, maar toch. Ik weet immers dat ik dit niveau aankan en ik wil dat volgend seizoen bewijzen. Zonder tegenslag mag je me dan in de Vlaamse lenteklassiekers verwachten. De Ronde van Vlaanderen staat hoog op mijn verlanglijstje."
Nu in het nieuws