"Het was de hoogste tijd"

Jerry Brems haalt zichzelf en Hemiksem uit de knoop met vlotte zege tegen Veerle

Walter Machielsen

BR>

ANTWERPEN -

Toen hij de bal in de rechterhoek knalde, was Jerry Brems (26) even van een pak frustraties verlost. Na een rotseizoen waarin hij als aanvallende middenvelder geen enkele keer scoorde, na de degradatie, een zware knieblessure en een gemiste start in eerste provinciale was het hoog tijd dat er een kentering kwam. De vlotte 0-3 tegen rode lantaarn Veerle is misschien het begin van betere tijden. Voor Brems én voor Hemiksem.

Speler van de week

"We hebben geen superploeg, maar qua talent horen we zeker in de middenmoot thuis", zegt Brems. "Maar dat was er nog niet uitgekomen. Drie op vijftien. De sfeer op training was nog steeds prima, maar links en rechts begon er al iemand te morren.

Tegen Veerle moesten we wel winnen, anders zag het er beroerd uit. We kwamen behoorlijk opgepept uit de cabine, een stuk agressiever dan in de vorige matchen. En dat werkte.

Ik scoorde al na vijf minuten en daarna voelde je het vertrouwen in de ploeg groeien. Voor het eerst dit seizoen begon het echt te lopen. Misschien hebben we eerste provinciale wat onderschat, beseften we niet de ploegen zo aan elkaar gewaagd zijn dat de motivatie het verschil kan maken. Ik hoop alleen maar dat we dit onthouden en dat we nu gelanceerd zijn."

Gewone voetballer

Brems komt van ver terug. Drie jaar geleden bereikte hij bij Stade Leuven in derde klasse zijn plafond. Letterlijk en figuurlijk.

"Net als bij Hekelgem was het de afstand die me de das omdeed", zegt hij. "Telkens 120 kilometer rijden. Ik kon dat niet meer opbrengen. Tot kerstmis liep het sportief nog goed, maar daarna ging het bergaf. Leuven degradeerde.

Bovendien had ik het gevoel dat derde klasse voor mij het hoogste was. Ik ben maar een gewone voetballer, geen supertalent. Ik ging naar Wuustwezel en dat was wel een positieve ervaring. We haalden de eindronde en vorig jaar kon ik naar Hemiksem in bevordering.

Maar dat eerste seizoen was een ramp. Er waren veel spelers vertrokken en er was in paniek gekocht. Te veel spelers voor dezelfde posities. Dat moest wel slecht aflopen.

Tot overmaat van ramp scheurde ik op het einde van het seizoen de mediale band van mijn knie. Pas sinds een paar weken ben ik van de naweeën daarvan verlost.

Mijn eerste vijf matchen waren barslecht. Vorige week kreeg ik in jullie klassement een ééntje. Zo diep zat ik. Het was dus echt hoog tijd dat ik nog eens iets liet zien."

Voetbalfamilie

Ondanks de barre tijden speelt Brems graag bij Hemiksem. "Ik amuseer me hier goed. Echt waar. De sfeer in de ploeg is uitstekend. Niet moeilijk met zo'n peetvader als Frank Peeters.

Frank is meer dan onze kapitein, hij is het bindmiddel van Hemiksem. Een schitterende kerel die de jonge gasten voortdurend oppept. Zowel op als naast het veld. En we hebben nu eindelijk een goede keeper."

Jerry heeft het over zijn eigen, drie jaar oudere broer Franky Brems. Overgenomen van Racing Mechelen. "Ja, maar ik meen wat ik zeg", lacht hij. "We hebben ooit bij de nationale reserven van Kapellen samengespeeld, maar nu voor het eerst in een basiselftal. En dat valt echt mee.

Frank is één van onze sterkhouders. Net als onze trainer Floris Verstraeten. Na de blessures van Van Cauwenbergh en Van Coillie heeft hij zichzelf weer als speler moeten inschakelen. En met succes."

Brems komt uit een onvervalste voetbalfamilie. Ook zijn vader speelde ooit in bevordering. "Hij heeft ons het voetbal met de paplepel ingegoten", zegt hij.

"En dat is gelukt. Eigenlijk heb ik altijd voor het voetbal geleefd. Veel getraind, op tijd gaan slapen, op mijn eten gelet. Ik ben echt een beetje bezeten.

En alhoewel ik met het ouder worden wat illusies armer ben, blijf ik ambitieus, blijf ik hopen dat ik weer wat hogerop geraak. Gelukkig is Karin, mijn vrouw, ook

voetbalminded

. Want zelfs op die twee avonden dat ik thuis ben, durf ik naar al het voetbal op televisie zappen. Ik lees zelfs alle uitslagen in de krant."

Steekkaart

Naam:

Jerry Brems.

Geboortedatum:

22 november 1972.

Getrouwd:

Met Karin en trotse vader van Rani (2).

Job:

Loodgieter bij een groot havenbedrijf. "Normaal werk ik van acht tot vier. Dat is dus wel te combineren met het voetbal."

Sportieve zwerfroute:

"Ik ben gestart als jeugdspeler bij Gooreind in tweede provinciale en zat twee jaar bij de jeugd van Lierse. Bob Peeters, Dirk Huysmans en Karel Snoeckx zaten in mijn generatie, maar ik redde het niet en keerde terug naar Gooreind. Daarna volgden Kapellen (vier jaar), Hekelgem (1 jaar), Kapellen (1 jaar), Lyra (1 jaar), Stade Leuven (1 jaar) en Wuustwezel (1 jaar)."

Favoriete voetballer:

"Ik ben een fan van Enzo Scifo."

Bijgeloof:

"Niet overdreven, maar ik stap altijd eerst met mijn linkervoet het veld op en zit altijd op dezelfde plaats in de kleedkamer."

Pronostiek

Sparta - Duffel 1

Wuustwezel - Nieuwmoer X

Mol - Kontich 1

Hoboken - Leest 1

Antonia - Veerle 1

Edegem - Ranst X

Sint-Lenaarts - Waaslandia 1

Nijlen - Hemiksem 2

Nu in het nieuws