"Je bent ineens gegeerd wild"

AUSTIN -

Eenentwintig jaar was Lance Armstrong toen hij in 1993 in Oslo wereldkampioen werd. Supersterk in de regen, op spekgladde Noorse wegen. Het goudhaantje beukte door de poort van de wielerroem, maar toch flopte ook voor Armstrong zijn jaar in de regenboogtrui.

N.T.

BR>"Het was toch geen vloek. Het was gewoon een lastig jaar aan de universiteit, terwijl ik vervroegd de humaniora had verlaten. Ik was er nog niet helemaal rijp voor, hoewel me dat flink ongelukkig maakte. Ik had te weinig ervaring om te bevestigen. Ik was nog te jong, ik mankeerde als renner nog een reeks basisprincipes maar die kreeg ik er met wereldkampioen te zijn in versneld tempo bij", legt de Tour-winnaar van dit jaar uit.

"Want als er iets verandert, dan is het dat je plots gegeerd wild wordt in het peloton. Plots springt iedereen op je wiel. Je krijgt geen bewegingsvrijheid meer. Ik kon dat toen nog niet aan, maar ik begreep de collega's wel. Ik had het jaar voordien trouwens net hetzelfde gedaan met Bugno. Als die recht op de trappers stond, copieerde ik dat."

Nu in het nieuws