"Mijn mooiste visitekaartje"

BRUSSEL -

Dirk Brossé (39) mag fier zijn. Hij is de eerste Belg die het prestigieuze London Philharmonic Orchestra dirigeert. Dit klassiek toporkest brengt op een nieuwe langspeler een bloemlezing uit het werk van Brossé. Eén der opvallendste gastsolisten is cellovirtuoos Julian Lloyd Webber, broer van de vermaarde musicalcomponist. "Dit is ongetwijfeld mijn mooiste muzikaal visitekaartje!", zegt Brossé enthousiast.

Ludo Dosogne

BR>

Brossé heeft zijn tijd de afgelopen tien jaar niet verspild. Hij voltooide meer dan honderd partituren in uiteenlopende genres. Naast kamer- en filmmuziek componeerde hij ook liederen, symfonieën en musicals. Voor de soundtrack van

Daens

kreeg hij zelfs een Oscarnominatie. Toen hij een werk realiseerde voor de wereldtentoonstelling in Sevilla nam Gabriel Garcia Marquez aan het project deel. De laatste tijd experimenteert hij steeds meer met niet-Westerse instrumenten. Dat is te horen in zijn - eveneens pas uitgebrachte - etnisch-klassieke symfonie

The birth of music

.

"Ik sta al lang in contact met het London Philharmonic Orchestra", bekent Brossé. "Dat dit ensemble tot de vijf beste wordt gerekend, is te danken aan het feit dat alle muzikanten perfect op elkaar zijn afgestemd. Dat levert een wondermooie

sound

op. Zij komen per week ook minstens 15 keer samen. Hier in Vlaanderen stellen veel orkesten zich al tevreden met vijf bijeenkomsten per week".

Toen hij voor de eerste keer oog in oog met de muzikanten van de London Philharmonic Orchestra stond, voelde hij zich toch maar heel minnetjes: "Ik had naar die mensen altijd opgekeken. Ze zijn gewend om met de allerbeste dirigenten te werken. Ik moest mij nu meten met Sir Georg Solti, Bernard Haitink en Sir John Pritchard. De meesten hadden van die kleine Vlaming nog nooit gehoord. Toen de plaat klaar was, kreeg ik echter een overdonderend applaus".

Vogel

Meteen de bevestiging dat Brossé's keuze om zijn natuurlijke roeping te volgen, de juiste was. "Elke vogel fluit zoals hij gebekt is. Ik ben met de muziek opgegroeid en heb mijn bekwaamheden in bepaalde banen geleid. Mocht ik in China geboren zijn, dan had mijn werk waarschijnlijk geheel anders geklonken. Een laboratoriumcomponist zou ik nochtans nooit willen worden, want ik wil een zo breed mogelijk publiek bereiken".

Hij hoopt dat zijn muziek ook een boodschap overbrengt: "Vaak zitten er politieke gedachten in verscholen. Soms prikkel ik dan weer de fantasie. Ik probeer zo fris en indringend mogelijk te componeren. Dat zal ook blijken uit het Keizer Kareloratorium, dat in februari volgend jaar zijn première zal beleven. Maar ik heb het erg druk, want ik ben nu sinds kort aangesteld tot directeur van het Tokio International Music Festival. De opdracht loopt tot in 2002." Op de plaat met het London Philharmonic Orchestra zijn de instrumentencombinaties alvast ongewoon: "Ik laat de violisten op de eerste rij tegen elkaar opbotsen of dialogeren. Of ik doe een beroep op Australische en Afrikaanse klankbronnen." Deze componist is nog lang niet toe aan zijn laatste vreemde combinatie...

The London Philharmonic Orchestra plays Dirk Brossé en The birth of music verschenen bij Philips-Universal.

Plankenkoorts, zaterdag op Canvas, 23.15u