"Brepolsfabriek mag niet weg"

Print
Het dossier rond het Brepolsproject ligt momenteel op apegapen, al wil de Leuvense ontwikkelaar Mulleman niet te lang meer wachten met de sloop van de oude fabriek achter de Grote Markt van Turnhout. Honderden belangstellenden gingen zondag op de uitnodiging van Agalev-Turnhout in om het gebouwencomplex een laatste keer te bezoeken. "Dit is een stukje geschiedenis dat als monument moet behouden blijven", aldus de groenen.
BR>Het was geen toeval dat de Turnhoutse groenen uitgerekend de Open Monumentendag uitkozen om het publiek een blik te gunnen op het binnenplein van het oude Brepolscomplex. Een jaar geleden kwam het hele Brepolsproject op de helling te staan toen de dienst Monumenten en Landschappen het plan koesterde om het kantoorgebouw te beschermen.
"Na veel politiek gelobby verdween Brepols weer van die lijst met te beschermen gebouwen. Wat ons betreft hadden de gebouwen een andere invulling moeten krijgen in plaats van te worden platgeslagen voor een grotesk winkelcomplex", zegt Agalev. "De stad verrichtte knap werk met de renovatie van de textielfabriek van Keuppens-Leysen tot het speelkaartenmuseum. Waarom kan dat niet met Brepols? Toegegeven, wij hadden hiervoor zelf tien jaar geleden in de bres moeten springen."

Glasscherven


Enkele honderden bezoekers kwamen een laatste kijkje nemen bij de oude site van de Turnhoutse drukkerslegende. Niet iedereen was tevreden dat hij binnen een strikt afgebakend terrein op de binnenkoer moest blijven. Agalev nam de verantwoordelijkheid niet voor mensen die toch binnen rond wilden kijken.
Bij het betreden van de gebouwen merkten we waarom. Alle vertrekken van het complex lagen bezaaid met glasscherven; het resultaat van jarenlang vrij spel van vandalen. Ook de staat van het gebouw hield zekere risico's in. "Ik heb hier tot vijf jaar geleden nog gewerkt in de afdeling die fotoalbums maakte", zegt een jongeman. "Het was het laatste departement dat naar de Steenweg op Tielen verhuisde. Op dat moment zakte je op enkele plaatsen al door de vloer van het gebouw."
In een van de immense kantoorruimtes lopen we een ouder koppel tegen het lijf, dat wat wezenloos naar de puinhoop van rondslingerend papier en afgerukte lampen staat te kijken. "Ik heb hier dertig jaar lang gewerkt", zegt de vrouw. "En mijn vader was hier hoofdmagazijnier. Het geeft een raar gevoel om hier na al die jaren terug te komen en het in deze toestand te vinden. Waarom kunnen ze er geen bejaardentehuis van maken? Daarvoor is de ligging optimaal."

.

Nu in het nieuws