Jimenez klimt met vleugels

Print
Olano steviger in het geel maar Ullrich ziet sterren
BR>L'ANGLIRU - Rasklimmers die de Vuelta willen winnen, zullen vroeger moeten opstaan. Zelfs de Angliru in al zijn pracht en praal volstond niet voor een knock-out-slag. De col schitterde nochtans in al zijn glorie. Het is een supersteile en loodzware helling, verraderlijk smal en verschrikkelijk glibberig. Jimenez toonde in dat decor wat we al wisten: hij is de beste klimmer. Zo remonteerde hij Tonkov en loste Heras, Ullrich en Olano. De Spanjaard blijft niettemin wel stevig leider.
José-Marie Jimenez is een gratie voor het oog. Klimmen doet de Banesto-kopman met vleugels. Waar anderen stilvallen, gaat hij nog een beetje sneller. Zijn stijl is te vergelijken met die van Pantani. "Was Marco erbij geweest, dan zou ik in vergelijking met hem te voet hebben gestaan. Hij is de grootste, want hij kan ook tijdrijden en ik niet", droeg Jimenez zijn zege op aan zijn grote voorbeeld.
Er werd gevloekt en om hulp geroepen op de Angliru. Vooral in de achterste regionen, waar renners strompelden, uitgleden en niet meer recht geraakten. Men verslikte er zich in het onmogelijke. Vooraan bleek dat minder, maar ook daar ging bij velen het licht uit. Bij Pavel Tonkov bijvoorbeeld die daarmee naast de ritzege greep. Gedurende acht kilometer was hij de koning van de slotcol, maar op 800 meter van de finish duwde Jimenez de Rus van zijn troon.
"Als een bliksemflits kwam hij opzetten. Ik was totaal verrast toen hij plots in mijn wiel zat. Op een kilometer tijd moet hij een minuut hebben goedgemaakt", zuchtte Tonkov. "Spurten voor de zege kon ik niet. De motoren die voor ons reden, speelden het spelletje van Jimenez mee. Hij had de vrije ruimte, ik zat opgesloten."
"In de cols is Jimenez de beste, maar hij heeft me niet afgemaakt. En was ik door Van De Wouwer niet in dat ravijntje gedonderd, dan had er meer ingezeten."
naam:Abraham Olano
Zuchten deed ook Jan Ullrich. Heel lang kon de Duitser met de ontsnapte Tonkov mee, maar toen de Angliru zijn gevreesde karakteristieken etaleerde, stierf ook hij. Eerder dan Olano nog. Plots was de snelheid weg, fietsen werd koppig harken en dan hulpeloos kraken. "Ik wist vooraf echt niet wat ik moest verwachten. Als je tweede staat, denk je automatisch aan het klassement, maar ik weet nu dat het absurd was. Omdat ik goed recupereerde, maakte ik mezelf wijs dat ik die klop van de hamer kon uitstellen. Maar dan bleek dat ik inderdaad veel te weinig in de cols heb gereden. Vandaar die mokerslag. Dat steilste stuk van 23 procent was vreselijk, een muur die op me dreigde neer te komen. Mijn spieren deden vreselijk pijn. Niet te doen", bekende Ullrich, maar hij blijft wel tweede in de stand. "Er zijn nog te veel cols, ik ga moeten inbinden", vreest de Duitser.
Olano vreest ondertussen niets of niemand meer. De Angliru temde hij niet, maar sterven deed hij er evenmin. Deze Olano is van een ander kaliber dan voorheen: hij klimt beter, hij oogt scherper en hij fietst hardnekkiger. "In de cols is Jimenez de beste, maar hij heeft me niet afgemaakt. En was ik door Van De Wouwer niet in dat ravijntje gedonderd, had er meer ingezeten."

.

Nu in het nieuws