"Sollied scherpt mijn ambitie aan"

Print
AA Gent
BR>GENT - Ivica Dragutinovic miste de competitiestart vanwege een neusbreuk, maar bewees tijdens de jongste twee competitiewedstrijden weer helemaal fit te zijn. De Gentse supporters rekenen dus op Drago om de afstraffing van vorig seizoen (7-1) in Moeskroen uit te wissen.
Dragutinovic was in de tweede helft van vorig seizoen én tijdens de voorbereiding op het huidige seizoen dé sterke man van AA Gent. Maar het was ooit anders. "Mijn eerste jaar hier was erg moeilijk. Ik was ook nog erg jong", aldus de nu 23-jarige Serviër. "Ook met de taal was het heel erg moeilijk. Dat is nu toch veranderd voor de nieuwe spelers. Iedereen spreekt Engels in de kleedkamer en bovendien zorgt het feit dat de trainer zelf een vreemdeling is automatisch voor een andere gewaarwording voor nieuwe spelers."
"Sollied is trouwens de beste trainer die ik ooit had. Een heel ander type dan Boskamp, die meer druk op de ketel zette. Sollied is rustiger, stiller en geeft meer steun. Dat is ideaal voor deze groep, waar veel evenwicht in zit met negen nieuwe spelers die zich allemaal willen tonen."
De goede prestaties van de linkerflankspeler gingen niet onopgemerkt voorbij. Vorig seizoen was er meer dan gewone belangstelling van Felix Magath, voor die zijn ontslag gaf bij Werder Bremen. Trond Sollied vind dan weer dat Dragutinovic géén speler is voor de Bundesliga, maar nu al mag mikken op de Serie A. "Normaal heb ik hier nog een contract voor de twee volgende seizoenen. Zonder het ontslag van Magath was de kans inderdaad vrij groot dat ik nu in Bremen voetbalde. Los van al die transferperikelen zal ik echter altijd alles geven wat ik in mij heb in elke wedstrijd. Dat de trainer zegt dat ik nu al klaar ben voor Italië, scherpt mijn ambitie alleen nog aan. Ik weet dat ik hier nog vooruitgang kan maken, maar ik voel me ook al klaar om een stap vooruit te zetten."
De Serviërs leden onder het Kosovo-conflict, maar blijkbaar is nog niet alle leed geleden. "De oorlog was heel erg moeilijk voor ons Serviërs. Elke dag probeerde ik te bellen naar mijn ouders. Maar de situatie blijft daar erbarmelijk. Ik wacht nog wat af. Als ik zeker ben hier nog een tijdje te spelen, haal ik zo vlug mogelijk mijn familie naar België. Dan moet ik niet meer ongerust zijn."

.

Nu in het nieuws