Zeeuws dorp bant alle verkeersborden

Print
”Welkom in Oudelande.” Dat wordt vanaf volgende maand het enige verkeersbord dat overeind mag blijven in het zakdoekgrote Zeeuwse dorp.
BR>
Het gemeentebestuur heeft beslist om alle borden weg te halen en de verkeersregels voor zich te laten spreken.
Die drastische actie moet het dorp een fraaier uitzicht geven. De bewoners zelf zien het experiment helemaal niet zitten.
”Zie je ons al via oogcontact duidelijk maken waar je wel en niet mag parkeren?” vraagt Wilma Wagenaar, die een geschenkenwinkel uitbaat.

Oudelande, een deelgemeente van Borsele in Zuid-Beveland, telt 670 zielen. Op een doordeweekse koude winterdag ligt de oude dorpskern er ingedommeld bij, op een voorbijrijdende auto of truck na. Niet meteen een plek die voorbestemd leek om het nieuws te halen, tot de lokale dorpsraad besliste om hier alle verkeersborden af te schaffen. De gemeente pikte erop in en op een vergadering werd het plan ook aan de bewoners voorgesteld. Na een jaar proefdraaien wordt de knoop doorgehakt of de borden wegblijven.

”Dit is niet ons idee, maar van enkelen in de dorpsraad. Waar vinden ze het toch uit”, reageert Wilma Wagenaar.
”Geloven jullie als bezoekers echt dat het er hier zonder borden zoveel idyllischer zal uitzien?” vraagt ze.

Het dorpje is bepaald niet overladen met verkeersborden. Het is zelfs sober uitgerust, zeker in vergelijking met heel wat Belgische straten.

Doorgaand verkeer

”Ik kan nog begrijpen dat het gemeentebestuur enkele lelijke of overbodige borden wil schrappen. Maar toch niet alles. In dit dorp passeert dagelijks doorgaand verkeer, ook vrachtwagens. Er is hier zelfs een bedrijf van vrachtvervoer. Sommigen duwen hier bepaald stevig op het pedaal. In de zomer hebben we toeristen. Hoe moeten die mensen nu weten waar ze mogen parkeren of hoe snel ze mogen rijden?”

”Volgens de gemeente moeten de bezoekende automobilisten zich gedragen als gasten. Wij moeten door oogcontact duidelijk maken waar iemand wel of niet mag parkeren. Met al die verkeersagressie vrees ik dat zo’n afkeurende blik wel eens verkeerd kan worden opgevat”, meent Wilma Wagenaar.

Ook andere bewoners houden hun hart vast voor de veiligheid. ”Zelfs het bordje dat de buurtschool aankondigt, verdwijnt. Net als de aanduidingen van doodlopende straten. Dit kan niet werken. Ik ben er zeker van dat die bordjes er heel snel weer terug zullen staan.”

De eigenares van het enige dorpswinkeltje haalt misnoegd haar schouders op. ”Een dorp hoort met borden. Alle klanten zijn bang voor wat er nu komen gaat. Ik vrees dat niemand nog zal weten wat nu wel en niet mag. Het wordt hier een grote chaos," voorspelt ze.
MEEST RECENT