Ruud van Nistelrooij hervat PSV-trainingen

Print
EINDHOVEN - 'Patsssss' snort de doellat, nadat de bal erop knalt. Het schot was hard, de bal mooi getrapt, de lat trilt na. Op zich niets bijzonders op het trainingsveld van PSV. Merkwaardig is wel dat de bal getrapt werd door Ruud van Nistelrooij, die de afgelopen 8 maanden meer als patiënt dan als profvoetballer door het leven ging. Die onwelkome status is voorbij voor één der beste spitsen van de Nederlandse velden. Nog een paar laatste hobbels en Ruud van Nistelrooij is er weer klaar voor.
Het gaat goed met de spits van PSV. Heel goed, zelfs. "Ik voel me prima. Ik kan natuurlijk nog niet alles doen. Ik heb nog niet de kracht die ik in duels nodig heb, maar binnen 3 of 4 weken moet ook die er weer zijn. Dan kan ik weer met de groep trainen, daarna ritme opdoen in het tweede elftal en dan kan ik weer spelen. Ik kom zeker nog in actie dit seizoen."

De paar toeschouwers die de strijd met de kou aangingen om de middagtraining van PSV te volgen vielen van de ene verbazing in de andere. Toen duidelijk werd dat Van Nistelrooij er weer bij zou zijn, verwachtte iedereen een voorzichtige première. Stapje hier, stapje daar en weer naar binnen. En vooral geen bal aan de voet. Maar Ruud van Nistelrooij is een speler die de bal nooit kan negeren. De eerste bal die voor zijn voeten rolt gaat direct de lucht in. De volgende gaat van voet naar voet. Even het balletje hoog houden, als een kind op het schoolplein. Daarna volgt iets artistieks: met de punt van de schoen wipt hij de bal omhoog, met het scheenbeen tikt hij 'm weg.

Hij mengt zich onder de spelers die zich warm trappen. Hij lanceert een schuivertje op Bruggink. Een boogbal naar Lucius. Daarna kaatsen met Vogel, een stiftje in de richting van een klein doel. Dan ineens: dat harde schot op de lat. Alsof hij een signaal wil afgeven, dat hij terug is op de werkplek waar hij het liefst is, de Herdgang. "Natuurlijk zit er nog wat voorzichtigheid in me. Onbewust houd ik toch wel rekening met de situatie. Maar als ik eenmaal goed bezig ben gaat die voorzichtigheid er snel uit, denk ik. Nee, ik denk niet meer na als ik een bal op me af zie komen. Dan trap ik 'm gewoon weg. Zover ben ik inmiddels."

Ruud van Nistelrooij bleef maandenlang uit de publiciteit. Hij wilde geen toeschouwers bij zijn herstelarbeid. Voor het grootste deel werd die in het St.-Anna Ziekenhuis in Geldrop verricht. Sinds oktober trainde hij ook regelmatig op een veld van de amateurclub Mifano. Slechts één man mocht hem vergezellen: fysiotherapeut Marc van den Ingh.

Als de groepstraining begint, zondert Ruud van Nistelrooij zich af met inspanningsfysioloog Luc van Agt. Springen, zijwaartse bewegingen maken, lopen en bijna voluit sprinten. Niets in zijn lichaam verraadt aan de buitenwereld dat hier een voetballer aan het werk is die op 28 april zijn knieband afscheurde. "Het gaat buitengewoon goed met hem", zegt coach Eric Gerets. PSV rekent erop dat hij eind februari, begin maart weer wedstrijden speelt.

Van Nistelrooij komt met een brede lach om zijn mond het veld af. "Super hoor, om weer hier te zijn. Hier heb ik enorm naar toegeleefd in de maanden waarin ik alleen gewerkt heb. Ik heb bewust voor die afzondering en rust gekozen, maar ik vond het toch wel moeilijk om die andere jongens niet op het veld te zien. Overdag aan de slag, in de weekeinden vrij, geen trainingskampen. Ik had eigenlijk een normale kantoorbaan. Deze dag mag je gerust heel apart noemen."
Nu in het nieuws