Anderlecht wint topper met 1-0

Ook Club Brugge is ten onder gegaan in een dansend Astridpark. Anderlecht bevestigde zijn Blitz-start met een zwaarbevochten zege op de voornaamste titelconcurrent. Een moedig strijdend Club Brugge lag nooit echt onder, maar werd geveld door killer Mémé Tchite.

hcardyn

De defensie van Anderlecht gaf ditmaal geen krimp en zo ligt Club Brugge zes punten achter. Na vier speeldagen dringt de vraag zich al op: wie stopt Anderlecht nog af?

Twaalf op twaalf, twee zwarte beesten en de eeuwige rivaal geveld, veel spektakel, een bemoedigende galamatch tegen Real Madrid en een gunstige loting voor de Champions League: alles wat Anderlecht dezer dagen aanraakt, lijkt in goud te veranderen. Ook Club Brugge slaagde er gisteravond niet in de paars-witte sneltrein af te stoppen. Franky Vercauteren en Emilio Ferrera hadden elk een verrassing in petto: Balaban, donderdag nog tweemaal aan het kanon, verdween naar de bank ten voordele van Salou, terwijl Van Damme en niet Juhasz moest wijken voor Pareja. Om de defensieve onzekerheid van de jongste weken te bezweren, hield Anderlecht het trio Juhasz-Pareja-Deschacht centraal achterin. De backs Goor en Vanden Borre mochten mee ten aanval trekken en vooral Vanden Borre kreeg van Club (bewust?) een zee van vrijheid, maar werd bizar genoeg zelden aangespeeld en kwam niet in het stuk voor. Het zwaartepunt van Anderlecht lag dus op links, waar zowel Hassan als Boussoufa opereerden. Maar Ferrera durfde het aan om Priske tegen de Egyptenaar te laten spelen en Clement-Maertens man-op-man tegen Tchite en Boussoufa. Die aanpak leek vruchten af te werpen, want de Marokkaan dreigde weliswaar af en toe, maar er kwam geen doelgevaar uit voort en Tchite had moeite om uit de greep van Clement te komen. Club hield dus tactisch gelijke tred met Anderlecht en bleef voor rust overeind. Toch kon het zelf nauwelijks kansen creëren, want de spitsen Salou en Roelandts waren niet opgewassen tegen hun taak. Ze waren veel te traag, lieten zich telkens simpel van de bal zetten en leden continu balverlies.

En zo viel er voor de doelen van Zitka en Stijnen weinig te beleven. Het tempo lag hoog en de duels werden uitgevochten op het scherp van de snee, maar de topper loste de verwachtingen niet in. Ook na rust startte Club Brugge tactisch gedurfd en groef het zich niet in, maar net toen de West-Vlamingen het initiatief leken over te nemen, sloeg Anderlecht ijskoud toe. Hassan maakte de actie en Tchite werkte beheerst af. Alweer het bewijs dat paars-wit met zijn ongekende offensieve weelde op elk moment de match kan beslissen. Club kon dat gisteren niet. Het gooide na de 1-0 alles in de aanval, drong Anderlecht terug en creëerde enkele hete standjes voor Zitka, maar uitgespeelde kansen kwamen er te weinig. Blondel was bedrijvig, maar geraakte nooit in de buurt van de goal, Daerden kon zijn stempel niet drukken en van Englebert kwam helemaal niks voort. Zelfs op stilstaande fases bleef het gevaar uit. Een compliment voor de vaak bekritiseerde paars-witte defensie, die onder aanvoering van een sterke Deschacht ditmaal een oninneembare vesting bleek. Ook Vanderhaeghe en vooral Biglia presteerden op hoog niveau. In een nerveuze slotfase kregen Tchite en de ingevallen Balaban nog uitgelezen mogelijkheden om te scoren, maar de 1-0 bleef op het bord.

En zo haalde het individuele talent het dus van de collectieve kracht. Anderlecht investeerde deze zomer zwaar in offensieve klasse en die keuze werpt zijn vruchten af. Zelfs als het niet domineert, kan het de wedstrijd in een beslissende plooi leggen. Die kwaliteit heeft Club (nog?) niet. Blauw-zwart beschikt over veel fysieke kracht en het tactisch vernuft van Ferrera, maar dat lijkt voorlopig onvoldoende om de aanval op Anderlecht in te zetten. Na amper vier speeldagen bedraagt de kloof al zes punten en daar hadden ze in Jan Breydel niet op gerekend.