Bezoekers genieten dapper van natte Seniorenhappening

Het had evengoed een zonnige zondagmiddag kunnen worden op de zwoele tonen van een Charleston-nummertje van Connie Neefs.

ghouben

Maar de Seniorenhappening zondag in het Openluchttheater van het Rivierenhof werd een natte boel. De echte fans bleven dapper zitten. Onder de paraplu.

Het programma zag er veelbelovend uit: een hele namiddag zouden onder meer Luc Caals, Connie Neefs en Bart Kaëll de Antwerpse senioren onderhouden in het Openluchttheater van het Rivierenhof. Geen boenkeboenk-muziek, geen modern lawaai, maar stemmige liedjes en leuke sketches speciaal voor de wat oudere Antwerpenaar. Een initiatief van de provincie en het district Deurne, onder het motto: het moet niet altijd voor de jeugd zijn.

Maar het weer speelde spelbreker. De Seniorenhappening was nog niet goed gestart, of de regen gutste met bakken uit de lucht. En in een openluchttheater betekent dat dan: een kletsnat publiek.

De meeste bezoekers gingen dan ook al snel naar huis, want tegen dit hondenweer was geen paraplu of plastic regenkapje bestand. Wie overbleef, was dan ook een echte fan van Connie en co. Zoals Jules (83) en Denise (69) uit Deurne. Ze zaten op de achterste rij van het theater, knus en kletsnat tegen elkaar geleund onder een gigantische roodgroene paraplu. Maar Denise’s achterwerk was doorweekt en ook Jules kon de druppels uit zijn snor schudden. ”Ik had nog wel een kussentje bij om op te zitten”, lacht Denise en toont een doorweekt vodje dat ze tevergeefs onder een plastic zak had gelegd. ”Ik kan het uitwringen.” Toch bleven ze rustig zitten en genoten zelfs van het programma. ”Het is fantastisch”, zucht Jules tevreden. ”Voor één keer dat er hier iets wordt georganiseerd voor de oudere mensen. Wij wonen tegenover het Rivierenhof. Meestal moeten we de ramen dicht houden om dat we zot worden van dat ultramoderne gedoe van de jeugd. Muziek kunt ge dat niet noemen, die boemboem-bassen heel de tijd”, zegt hij. ”Niet dat we de jonge mensen niks gunnen, tuurlijk wel. Maar voor ons mag het ook wel eens wat zijn.” ”En dus blijven we hier zitten”, lacht Denise. ”In de regen. Maar straks: een warm badje!”