Moeder Katherine Schelfhout smeekt beklaagde om de waarheid

Print
In tranen en met trillende stem smeekte Susie Pangilinan, de moeder van de vermoorde Katherine Schelfhout, woensdagnamiddag Peter Feijen de waarheid te vertellen.
De beklaagde bleef echter onbewogen en zei haar zonder te verpinken dat hij de waarheid sprak en onschuldig is.

"Mijn gevoel is gestorven samen met mijn dochter", vertelde de gebroken vrouw aan de voorzitter van het assisenhof in Gent. "Niets is nog hetzelfde voor ons. De pijn is niet te verdragen. Zonder mijn zoontje zou ik er niet meer zijn, maar ik moet verder voor hem."

De getuigenis van de moeder van Katherine Schelfhout liet niemand in de zaal onberoerd. Behalve Feijen dan. Of zo leek het toch. "Je hebt mijn dochter graag gezien", richtte de moeder zich tot de beklaagde. "Je zag onze zoon als een broertje. Ik smeek je, vertel alsjeblieft wat er gebeurd is. Vertel ons de waarheid."

Feijen werd rood in het gezicht, maar toonde verder geen emotie toen hij antwoordde: "Het is de waarheid, ik ben onschuldig." De voorzitter kon het niet meer aanhoren: "Op 1 juni 2006 hebt u mij nog letterlijk herhaald wat u al anderhalf jaar volhoudt. Dat u zich niets herinnert. Maandag komt u opeens vertellen dat u onschuldig bent. Vertel het ons, hoe kan dat nu? De ouders en de maatschappij willen verantwoording."

"Ik heb altijd geweten dat ik het niet geweest ben", antwoordde Feijen. "Dat heeft altijd in mijn achterhoofd gezeten. Ik heb weinig zelfvertrouwen en heb het daardoor nooit gezegd, maar nu besef ik dat mijn toekomst van dit proces afhangt."

Harde bewijzen zijn er niet tegen Feijen, maar alles wijst in zijn richting. Ook de ouders van Katherine vertelden woensdag dat het koppel problemen had. "Ze hadden veel problemen de laatste maanden. Katherine was minder uitbundig als Peter mee was naar een feest. Ze danste niet zoals ze altijd deed. En ze babbelde niet met de familie. Hij kon haar niet loslaten."

"Ze vond het niet eerlijk dat Peter nooit vertelde waar hij zat, terwijl zij voortdurend verantwoording moest afleggen", aldus de vader van Katherine. Nochtans zagen de ouders van Katherine Peter wel zitten in het begin. "Als moeder was ik ongerust dat mijn dochter zo alleen in Gent zat. Ik wilde aanvankelijk niet dat ze gingen samenwonen zonder te trouwen, maar ik heb het toegestaan omdat ze dan toch iemand had om haar te beschermen."

Maar de nacht dat ze vermoord werd, was er geen beschermengel voor Katherine. Ze zei tegen Feijen dat ze de eerste trein naar huis zou nemen. Hij ging haar nog zoeken, maar beweert dat hij haar nooit heeft gevonden.

"Waarom heeft hij ons dan niet gebeld", vragen de ouders zich af. "We begrijpen het niet. Het doet zo'n zeer." Maar Feijen was blijkbaar de enige die zich geen zorgen maakte dat zijn vriendin verdwenen was.

.

Nu in het nieuws