EU-begroting: Verhofstadt dreigt met Belgisch veto

Print
Premier Guy Verhofstadt speelt hoog spel. Zondag, op het congres van zijn partij VLD, zei de eerste minister dat hij geen Europese meerjarenbegroting van 1,02 of 1,03 procent van het BNI zal aanvaarden.
"Ik ben niet van plan", aldus Verhofstadt, "om een begroting goed te keuren die de vertegenwoordigers van de bevolking, het Europees Parlement, met zekerheid zullen verwerpen". Met die uitspraak is Verhofstadt momenteel de enige regeringsleider in de EU die duidelijk en onherroepelijk nee tegen de Britse begrotingsplannen zegt. Dat standpunt is niet vrijblijvend, want België kan op zijn eentje het Britse voorstel blokkeren. Immers, in dit dossier is unanimiteit vereist. België heeft bijgevolg een vetorecht. Maandag zullen de Britten, die momenteel het voorzitterschap van de Unie waarnemen, hun nieuw voorstel voor de begrotingsperiode 2007-2013 publiek maken. Woensdag volgt er dan een conclaaf van de ministers van Buitenlandse Zaken en de week nadien moeten de regeringsleiders op de Europese Raad de onderhandelingen afronden of ... blokkeren. Een eerste poging in juni, onder Luxemburgs voorzitterschap, mislukte, omdat de Britse premier Tony Blair niet op de Britse korting ("rebate") wou toegeven. "Daarover kan slechts gepraat worden", zei Blair toen, "als er in de landbouwuitgaven wordt gesnoeid". .

Op de Europese top van december zijn de Britten aan zet en de vorige dagen heeft Blair zich erg ingespannen om de nieuwe lidstaten aan zijn kant te krijgen. De Britten zetten immers het mes in het voorstel dat de Luxemburgse premier Jean-Claude Juncker in juni op tafel legde. Geen 871 miljard euro, maar 25 miljard minder of gemiddeld 1,03 procent van het Bruto Nationaal Inkomen (BNI). Dat is 0,03 procentpunt minder dan Luxemburg verdedigde. Als dat Britse plan wordt aanvaard, zouden de nieuwe lidstaten hun cohesiefondsen met zowat 10 procent zien dalen. De rijkere lidstaten en vooral de netto-betalers zijn het Britse voorstel gunstig genegen, want op die manier hoeven ze minder aan de Unie af te dragen. .

Op zijn tocht door Oost-Europa kreeg Blair veel tegenwind, maar toch bestaat er een kans dat de nieuwe lidstaten uiteindelijk dit afgeslankt voorstel zullen aanvaarden. Ze zijn de onzekerheid beu en willen liever meteen duidelijkheid. Zelfs als ze daar behoorlijk wat geld moeten voor inleveren. Het feit dat Blair zich bovendien bereid verklaarde om een deel van zijn "rebate" op te geven, stimuleert de nieuwe lidstaten eveneens tot enige soepelheid. Hoeveel Blair op zijn korting die in 2004 5,4 miljard euro bedroeg, wil inleveren, is momenteel niet bekend. De Britse pers heeft het over circa 1 miljard en voor de tabloids is dat een reden om de grote woorden zoals "capitulatie" boven te halen. Daarbij vergeet diezelfde pers meestal te melden dat de Britse korting tussen 2007 en 2013 spectaculair zal groeien. Gemiddeld tot 7,7 miljard euro, terwijl het voor de uitbreiding hooguit 4,7 miljard was. Kortom, de Britten winnen aan de uitbreiding. .

Verhofstadt is momenteel de enige regeringsleider die verklaart dat een begroting van 1,02 of 1,03 procent onaanvaardbaar is. Zelfs de Europese Commissie en voorzitter José Manuel Barroso deinsden daar tot dusver voor terug en in de wandelgangen van de Berlaymont is zelfs te horen dat "een slecht akkoord nu beter is dan helemaal geen akkoord". Verhofstadt is een andere mening toegedaan en lijkt zelfs bereid om desgevallend een Belgisch veto uit te spreken. Daar is moed voor nodig, want voor een klein land is zo'n nee niet zonder risico.

.

Nu in het nieuws