250 figuranten spelen mee in imagospot voor Antwerpen

Print
”Klaar voor opnamen? Actie!” brult de regisseur in zijn megafoon. Voor de zevende keer gaat Ingrid naast de roltrap in het Centraal Station staan, met een raar geel blok onder haar arm. Ze geeft het aan haar buurvrouw en trippelt gehaast weg. Ze moet zogezegd een trein halen. Maar eigenlijk figureert Ingrid in de imagospot van de stad Antwerpen, die momenteel wordt opgenomen.
De Keyserlei, maandagmiddag. De ingang van het Centraal Station is helemaal versperd door cameramensen, kabels en draden, een regisseur met een megafoon en veel, erg veel figuranten. ”Ze zijn aan ‘t filmen”, zegt een vrouw die met haar buggy over een dikke kabel probeert de rijden. ”‘t Is de VTM”, zegt haar man betweterig. Meneer heeft het mis. Vandaag wordt hier de imagospot van de stad Antwerpen opgenomen.
”Die zal worden uitgezonden in de stadions van de Antwerpse voetbalclubs, op ATV en in het najaar ook op Canvas en op Eén”, vertelt Harry Demey, directeur van reclamebureau LDV. In de spot zit een beetje een verhaallijn, legt Harry uit. ”Ken je het logo van de stad? De ‘A’ met de gele streepjes rond? Wel, daar gaat het om. Het spotje begint in de haven. Daar komt één van die streepjes toe, in een container. Havenarbeiders vissen het eruit en geven het door. Het streepje gaat de hele stad door om uiteindelijk op de Groenplaats te arriveren. Daar is een klein meisje dat op de schouders van haar papa zit. Het meisje neemt het streepje aan en plaatst het bij de grote A en de andere streepjes.” Het verhaal heeft een boodschap, meent Demey. ”Alle Antwerpenaren zorgen er samen voor dat de stad kan stralen.”
Voor de spot had het reclamebureau veel figuranten nodig. ”Zo’n 250”, zegt art-director Philippe Orlent. ”Mannen en vrouwen, uit alle lagen van de bevolking, jong en oud, dik en dun. Op het einde van de spot komen alle figuranten samen op de Groenplaats. Het hele plein moet vol staan. Dat lukt niet met 250 mensen. Dus passen we een computertrucje toe: we gaan die mensen doubleren, zoals dat heet. ‘t Zou nogal duur worden, als we 10.000 figuranten moeten inhuren.” Niet dat het reclamebureau zijn figuranten dik betaalt. ”Ze krijgen een T-shirt, een armbandje en pins met het A-logo op én een waardebon van de Fnac,” zegt Philippe Orlent.

Intussen zijn we verhuisd naar binnen, naar de perrons. De figuranten gaan allemaal op een rijtje staan, naast de roltrap. Verschrikkelijk in de weg van de treinreizigers die zich te pletter schrikken als ze boven komen en op een filmset belanden. Maar dat is niet erg, vindt de filmploeg, da’s lekker spontaan. De eerste in het rijtje is Ingrid (51), een huisvrouw uit Borsbeek. Zij moet het streepje doorgeven. In de spot is het streepje een grote gele blok, een soort van mega-Tic Tac. Als ze het streepje heeft doorgegeven, moet Ingrid gehaast weglopen. ”Ik moet zogezegd een trein halen”, legt ze uit.
”Maar pff, ik heb deze scène al een paar keer moeten doen.” Ze wijst naar haar hakschoenen. ”Mijn man is op weg met platte schoenen.” Achteraan in het rijtje staan Thijs (50) en Paul (47) met zijn zoon Carl (12). Net als Ingrid zijn Paul en Thijs niet zomaar figuranten. Ze zijn edelfiguranten, leggen ze uit. ”Aan het begin van de spot zijn er havenarbeiders die het streepje uit een kist moeten vissen”, zegt Thijs. ”Awel, die havenarbeiders, dat zijn wij.” ”We moesten wel al om 6u in de haven zijn”, vertelt Paul. ”En ik moest mijn bril afzetten”, zegt Thijs. ”‘t Was dus allemaal op den tast.”

Op een bankje zitten Dave (69) en Fred (59) wat uit te puffen. ”‘t Is meestal wachten”, zucht Dave. ”Maar ‘t is wel een belevenis, dat figureren. En ge leert veel mensen kennen.” ”En het eten was lekker”, zegt Fred. ”Broodjes met kaas, hesp en préparé.” Fred heeft al een beetje ervaring, legt hij uit. ”Ik heb meegespeeld in een foto-stripverhaal in de Blik.” ”Hij speelde een zatlap”, zegt het meisje naast hem. ”Dit is mijn dochter, Britt”, zegt Fred. ”Ze figureert ook mee, ze is mediageil.” ”Oooh da’s niet waar”, roept Britt en geeft haar vader zo’n por dat hij bijna van de bank tuimelt. De jongste figurant is de kleine Shannen (11). ”Ze speurt de kranten af op zoek naar advertenties voor figurantenrolletjes”, zegt haar moeder. ”Ze zit ook op dans- en toneelles. En ze zingt de hele dag.” In deze spot beperkt Shannens rol zich tot ‘van links naar rechts door het beeld huppelen’, maar stiekem droomt ze van méér. ”Een film natuurlijk. Met Brad Pitt”, zegt ze. ”Te oud voor mij? Maar néé.”
Nu in het nieuws