Experts vrezen voor uitsterven Tasmaanse duivel

Print
De wilde populatie Tasmaanse duivels wordt door een geheimzinnige ziekte in een zo rap tempo uitgedund, dat Australische experts beginnen te vrezen dat het vleesetende buideldier straks alleen nog in tekenfilms bestaat.
Tasmaanse duivels hebben zeer krachtige kaken, waarmee ze beenderen van veel grotere dieren met gemak kunnen kraken. Ze staan bekend om het bloedstollende gegrom dat ze laten horen als ze zich bedreigd voelen.
De ziekte die hun voortbestaan bedreigt is een vorm van kanker, die de snuit van de dieren zodanig aantast dat ze binnen zes maanden niet meer kunnen jagen en eten. Sinds de ziekte in 1997 werd ontdekt, is het aantal dieren op het eiland Tasmanië tot ongeveer 75.000 gehalveerd, aldus een vorige week gepubliceerde overheidsstudie.
De leider van het onderzoek, Alistair Cotter, zegt dat de ziekte alleen niet tot uitsterven kan leiden, maar de ziekte in combinatie met de concurrentie van een groeiende populatie vossen wél.

Vier jaar geleden werden verscheidene vossen van het Australische vasteland naar Tasmanië gebracht en losgelaten. De autoriteiten hebben tevergeefs geprobeerd de dieren en hun nakomelingen uit te roeien. "Wij denken dat de duivels hebben voorkomen dat vossen zich in Tasmanië konden vestigen door elk jong op te eten. Als de vossen zich vestigen en het aantal duivels laag is, dan kan de biodiversiteit van Tasmanië aanmerkelijk veranderen", aldus Cotter.
De onderzoekers vermoeden dat Tasmaanse duivels de ziekte aan elkaar doorgeven door bijten of krabben als ze ruzie hebben om een karkas. De onderzoekers hopen over ongeveer een jaar te hebben achterhaald wat de oorzaak is van de tumoren, zegt Cotter. "Of dat tot een geneeswijze leidt, weten we nu nog niet."
Tasmaanse duivels 'werpen' tegen de veertig embryo's per keer. De moederdieren kunnen echter in hun buidel maar vier welpen tegelijk dragen; de rest sterft.

.

Nu in het nieuws