Wielerpubliek sluit Johan Museeuw in de armen

Print
Heeft Johan Museeuw zichzelf meer te verwijten dan de vriendschap met een misschien aangebrande veearts? Het parket van Kortrijk buigt zich momenteel volop over die vraag, het publiek heeft daar feestelijk maling aan. De Leeuwwerd vorig weekend in de armen gesloten, de massa ging gewoon over tot de orde van de dag. En dat was koersen, niks meer dan dat.
 
Wie een ingetogen, misschien zelfs aangeslagen Johan Museeuw aan de start van de Ronde van Midden- Zeeland had verwacht kwam bedrogen uit. De man die bij leven al een wielerlegende is, ging zelfs op een veeleer chique manier met de massale belangstelling om.
 
Akkoord, de Leeuw van Vlaanderen bleef misschien een ietsje langer dan normaal genieten van de beschutting die de teamcamper hem bood, maar geen kind dat géén handtekening kreeg, geen gehandicapte die een aai over de bol werd onthouden. Alleen tegen de overtalrijk aanwezige pers liet Museeuw weinig of niks los. Niet kunnen, niet willen of niet mogen? Allicht een combinatie van de drie factoren.
 
Dat gefocust blijven op wielrennen niet makkelijk is in deze woelige dagen. En dat hij heel blij was dat het startschot klonk.Veel meer gaf de klassiekerkoning niet prijs. “Of hier iets van blijft hangen zal de toekomst uitwijzen. Ik was heel tevreden dat ik de ploegmaats opnieuw kon ontmoeten, en dat ik mijn werk kon doen in dienst van het team. Want fietsen, dat blijft mijn hele leven.”
 
Vrijdagavond gaf Johan Museeuw tekst en uitleg aan zijn ploegmaats. “Dat moet niet makkelijk voor hem geweest zijn”, gaf collega Servaas Knaven mee.De Nederlander weet waar hij het over heeft. Hij en zijn ploegmaats van TVM kwamen in de Tour van 1998 ook in het brandpunt van een juridische storm te staan. “Dat kruipt niet in de kleren. Het is moeilijk presteren als renner als je er met je hoofd niet helemaal bij bent.Vijf jaar geleden werden wij, na het uitbreken van die zaak rond TVM, nadien ook slag om slinger bij de eerste gelosten in de koers gesignaleerd. Dat sfeertje van toen is bij mij opnieuw komen bovendrijven toen ik te horen kreeg wat Johan heeft moeten doorstaan. Naar is dat.”
 
Dirk Nachtergaele, vriend en verzorger van Museeuw, prees de moed van de renner. “Je hebt ballen nodig om na de gebeurtenissen van de vorige dagen in het publiek spitsroeden te gaan lopen. Maar aan de andere kant: zou thuisblijven veel beter zijn geweest? Dan spoel je de film van de gebeurtenissen in je hoofd misschien wel vijfhonderd keer terug, en daar schiet je natuurlijk ook niks mee op. Ik hecht in elk geval weinig belang aan de uitslagen die Johan op dit moment behaalt. Als het in je kop niet marcheert, heeft dat een nefaste invloed op je benen. Het belangrijkste is dat hij het vertrouwen van zijn omgeving blijft genieten. Dat heb ik de voorbije uren overduidelijk kunnen merken.”
 
Wilfried Peeters bleef het hele weekend aan de zijde van Museeuw, en ook Johans vrouw Veronique en moeder Yvette doken aan de aankomst op. “Of wij hem een spreekverbod hebben gegeven?” herhaalt Peeters de vraag. “Niet echt, nee. Dat laten we aan Museeuws oordeel over. Misschien is het verstandiger te zwijgen, dat moet hij zelf maar uitmaken.”
 
“Johan hoort thuis in de koers. Daarom daagde hij dit weekend op. En ook al zal dat best wel moeilijk zijn, ook in de nabije toekomst blijven we het op deze manier aanpakken. In de nacht van donderdag op vrijdag (na een ondervraging die ruim acht uur duurde, nvdr) heeft Johan nauwelijks geslapen, maar ik maak me sterk dat het weerzien met zijn vertrouwde milieu hem er mentaal weer een beetje bovenop zal brengen. En wat de toekomst zal brengen, da’s een vraagteken. Voor Museeuw, voor mezelf, voor iedereen.”

.

Nu in het nieuws