Popeye houdt woord

Print
Het leek alsof Filip Meirhaeghe dit jaar niet aan zijn beste seizoen bezig was. Hij had wel een WBwedstrijd gewonnen, maar vergeleken met vorig jaar was het minder. Voor Popeyegeen zorg. Hij wou en zou wereldkampioen worden.Al zei hij dat de jongste dagen niet in zoveel woorden. Meirhaeghe (32) is het wel geworden. Na een schitterende wedstrijd en op een prachtig parcours. Het werd een hoogdag voor de Belgen, want Limburger Roel Paulissen mocht mee op het podium.
 
Meirhaeghe behaalde vorig jaar de eindzege in de wereldbeker en nestelde zich daarmee in de top van dat mountainbikewereldje. Toen al mocht hij zich de beste van de wereld noemen, maar een regenboogtrui is nog wat anders. Een beloning voor het monnikenleven dat Meirhaeghe al jaren leidt. Hij werkt hard met de hem aangereikte talenten. Een voorbeeld voor de jeugd.
 
Het begon met twee keer brons op het WK.Vorig jaar maakte hij er in Kaprun zilver van. Op het zeer zware maar prachtige parcours in Lugano volgde goud. Lugano... een stad waar Belgen thuis zijn, want ook Johan Museew werd er wereldkampioen (1996).
 
Een heel jaar had Meirhaeghe naar die ene dag toegeleefd. Toen hij vorig jaar een wedstrijdje reed in Lugano was hij meteen verkocht: “Dit moet mijn WK worden, daar ga ik naar toe leven. Een uitgelezen kans om wereldkampioen te worden.” De omstandigheden hebben Meirhaeghe wat geholpen. Het uitvallen in de eerste WB-wedstrijd in St.-Wendel zette hem op zijn gemak. Zeker na die winst in Schotland,waardoor hij zich vanaf juni enkel op het WK kon concentreren.Alles wat hij sinds toen deed stond in het teken van Lugano.
 
Het lukte.Meirhaeghe reed een bijzonder verstandige wedstrijd. Aanvankelijk liet hij de nog maar 22-jarige Canadees Heysedahl rondrazen.Indrukwekkend hoe die knaap met zijn lange blonde haren van katoen gaf. Roel Paulissen probeerde hem bij te houden, maar zag vlug in dat dat gekkenwerk was.
 
Meirhaeghe is al lang geen 22 meer en heeft ervaring zat. Hij wachtte tot halfweg om al de registers open te trekken. Op drie ronden van het einde sloot hij aan bij de stilaan vermoeide Canadees. Heysedahl maakte wat foutjes en dat verergerde toen Meirhaeghe echt voluit ging en Heysedahl verplichtte risico’s te nemen.
 
Ook Paulissen en diens ploegmaat Christof Sauser waren niet ver weg, maar Meirhaeghe bedreigen lag niet binnen hun mogelijkheden. Toen plaatselijk favoriet Sauser in de voorlaatste ronde lek reed, lag voor Paulissen de weg naar brons wijd open. België boven in Zwitserland, met een overgelukkige Meirhaeghe die nu nog één groot doel heeft: de olympisch titel in Athene.

.

Nu in het nieuws