Justice Wamfor: "Ik boots niemand na"

Print
Geen Bernd Thijs vanavond op het Kiel. Een liesblessure houdt de Genkse middenvelder langs de kant. En dus komt Justice Wamfor weer in beeld. De Kameroener van Genk lijkt er helemaal klaar voor. Zijn biceps, met de omvang van een rugbybal, barsten haast uit het trainingsshirt. De dijspieren, waarmee je Parijs-Roubaix op een autoped wint, blinken ongeduldig. “Ik voel me geen vervanger, maar eerste keus,” aldus een fiere Jerom.
 
In juni zal Wamfor twee jaar in België verblijven. Hij mist Bamenda wel, zijn geboorteplaats op 366km van hoofdstad Yaoundé, tussen de bergen gewrongen en omsingeld door koffieplantages. “Het is er heel mooi,” mijmert Wamfor. “En heel vruchtbaar. Er is zelfs voedsel teveel.Wat niet wil zeggen dat iedereen er rijk is. Integendeel. Mijn familie zit er zowat tussenin: niets tekort, geen overschot. Vader zegt altijd I’m a proud, poor man (ik ben een fiere maar arme man. Hij is terecht trots dat al zijn kinderen school konden lopen. Veel vrienden van me moesten gaan werken, kunnen nu nog niet lezen of schrijven. Mijn drie zussen en vier broers hebben allemaal secundair onderwijs gevolgd. Ik ook. Maar ik haakte af om alles op het voetbal te zetten.Vader stopte me geld toe voor school en ik gaf het terug aan mijn moeder. Hij was woedend, heeft me een week lang niet in de ogen gekeken. Een poosje later stond ik voor hem en zei: volgende maand vertrek ik naar Europa om er te gaan voetballen. Hij wist niet wat hij hoorde, maar was wel heel fier.”
 
Wamfor voetbalt niet alleen met de voeten, ook met het hart.“Voetbal is passie,” aldus de middenvelder.“Daarom heb ik op dit moment ook geen vriendin. Ik had er eentje toen ik in Kameroen vertrok, maar de afstand was te groot. Ooit wil ik wel trouwen. Maar aan één vrouw heb ik genoeg, hoor. In Kameroen is er een bekende zanger, Mongo Fire. Hij heeft 40 vrouwen, 105 kinderen en bouwde een dorp waar ze nu allemaal samen leven. Daar heb ik het geld niet voor. (buldert) Of ik bekend ben in Kameroen? Jazeker. Als ik in mijn dorp kom,heb ik voortdurend bezoek, 50 tot 70 fans tegelijk. Dan moet mijn moeder voor iedereen eten klaarmaken. (lacht) Mijn populariteit is nog toegenomen sinds mijn eerste selectie voor de nationale ploeg. Sef Vergoossen belde me om te zeggen dat ik opgeroepen was. Ik geloofde hem eerst niet, dacht dat het een vergissing was. Toen ik de fax zelf zag, werd ik even stil, een droom die uitkwam. Plots liep ik tussen mijn idolen van enkele jaren terug.”
 
Straks kan hij Genk, als vervanger van Thijs, weer op het juiste spoor zetten. “Maar ik voel me geen vervanger,” weet Wamfor. “Ik speel ook mijn eigen spel, denk er niet aan dat ik in de plaats van Bernd sta. Ieder heeft zijn eigen stijl, ik boots niemand na. Skoko en Thijs zijn op mekaar ingespeeld, daarom kom ik moeilijk in de ploeg. Maar mijn tijd komt nog, dat voel ik. Ik ben gefocust en topfit. Of ik effe schrik had toen de namen van de afvallers bekend gemaakt zouden worden? Neen, helemaal niet. Ik heb geen minderwaardigheidscomplex. Daar geraak je nergens mee.”
MEEST RECENT