Parijs-Nice: Geen breuken, wel opgave voor Merckx

Print
BRUSSEL - Belgisch kampioen Axel Merckx (Domo-Farm Frites) heeft maandag na een massale valpartij op twee kilometer van de meet het einde van de eerste rit van Parijs-Nice niet gehaald. Merckx werd voor verzorging naar het ziekenhuis gebracht. Zijn deelname aan Milaan-San Remo komt in het gedrang.
BR> "Merckx heeft niets gebroken, maar zijn knieën zijn wel ernstig geraakt. Hij zal twee tot drie dagen moeten rusten. De blessures vallen wel mee, maar omdat hij Parijs-Nice niet kan uitrijden, komt zijn deelname aan Milaan-San Remo wel in het gedrang", vertelde de perswoordvoerder van Domo-Farm Frites Rik Vanwalleghem aan het persagentschap Belga.

Axel Merckx was trouwens niet het enige slachtoffer van de formatie van Patrick Lefevere. Ook de Nederlander Koos Moerenhout (lichte schaafwonden), Steven Kleyen (enkele hoofdwonden) en de Australiër Robbie Mc Ewen (knieblessure en schaafwonden) waren in de valpartij betrokken en hadden na de aankomst verzorging nodig.

Koen Beeckman: «Axel huilde van de pijn»
In het kluwen dat in de finale tegen de grond smakte, lag ook Koen Beeckman te spartelen. De Oost-Vlaming had zich in het voorbereidingsgewoel van de sprint gegooid om Tristan Hoffman naar de streep te piloteren. «Midden in het geharrewar lag Axel Merckx te huilen van de pijn. Het ging door merg en been. Hij probeerde rechtop te komen, maar zakte zo weer door de knieën. Ik snap maar niet waarom zo dicht bij de aankomst nog zo'n verraderlijke chicane in het parcours werd gemoffeld. Dat is vragen om moeilijkheden.»

Dirk Leenaert: «Waar bleven ambulanciers?»
Dirk Leenaert, de verzorger die op vraag van Axel mee de overstap maakte van Mapei-Quick.Step naar Domo-Farm Frites, stond er een kwartier na de aankomst nog altijd zo bleek bij als een lijk. Even voordien had hij zijn poulain met eigen handen in de ambulance geschoven. «Het kermen hield niet op. Zijn beide knieschijven waren niet meer te bespeuren. Alle huid eraf, niks dan bloed. Verschrikkelijk. Ik stond erbij en keek ernaar. Ik voelde me zo machteloos. En waar bleven die ambulanciers? Ik bleef maar wachten op iemand die hem op de brancard zou leggen. Niemand nam het initiatief, zodat ik het zelf maar deed. Axel verwachtte zoveel van Parijs-Nice. Een zoveelste droom van hem die uit elkaar spat. Ik hoop nu maar dat het veel minder erg is dan het eruit ziet.»

Robbie McEwen: «Ik voel me schuldig»
Ook Robbie McEwen maakte deel uit van de halve Domo-klas die tegen de grond ging. Alle ploegmaats die de trein vormden om hem naar de overwinning te loodsen, gingen plat. «Ik had misschien niet moeten vragen de sprint voor te bereiden. Ik voelde me vandaag door het slechte weer niet echt lekker, maar ik spoorde ze toch maar aan een treintje te vormen. Anders zat er voor ons helemaal niets in. Nu voel ik me een beetje schuldig. Het mág blijkbaar niet voor ons.»

.

Nu in het nieuws