Getrouwd en toch lesbisch

Print
LESBIENNES
I>Uit onderzoek blijkt dat vijf procent van de Belgen iemand van hetzelfde geslacht als partner wil. (Foto Thomas Legrève)

“Meestal wisten deze vrouwen eigenlijk al van in hun puberteit dat ze van vrouwen hielden, en niet van mannen. Maar ze trouwden toch, tegen beter weten in, vaak omdat ze hun ouders niet wilden kwetsen. Ze kregen kinderen, en ze houden ook echt van hun man.Maar dan worden ze, soms tien, twintig jaar later, plots smoorverliefd op een vrouw. En ze voelen zich verscheurd, schuldig tegenover man, vriendin, kinderen en ouders. Hier kunnen ze hun hart uitstorten”, zegt psycholoog Mirjam Bolle. Zij leidt een praatgroep voor getrouwde en gescheiden lesbiënnes.

Onderzoek wijst uit dat ongeveer vijf procent van de Belgen als partner iemand van hetzelfde geslacht wil. Hoeveel van die mensen getrouwd zijn, is niet duidelijk. Maar als ze getrouwd zijn, krijgen ze te maken met een hoop ellende. “Voor homoseksuele getrouwde mannen is het niet zo moeilijk”, zegt Mirjam Bolle. “De ervaring leert dat ze meestal getrouwd blijven, maar dat hun vrouw tolereert dat ze een vriend hebben, daarmee uitgaan en op reis gaan. Mannen hebben sowieso meer ‘avondjes uit met de jongens’. Maar voor getrouwde lesbische vrouwen ligt het helemaal anders. Slechts heel zelden laat hun man toe dat ze een vriendin hebben, en heel vaak komen die vrouwen niet eens het huis uit zonder hun man. Ze moeten zelfs een smoes zoeken om naar onze bijeenkomsten te kunnen komen.”

De Werkgroep GGL (getrouwde gescheiden lesbiënnes) bestaat al zeventien jaar. “Onze bedoeling is zeker niet om de vrouwen ertoe aan te zetten te scheiden.Wij geven ze gewoon, onder deskundige begeleiding, een kans om in een ‘veilige’ omgeving over hun frustraties, hoop en verdriet te praten.”

De meeste vrouwen die naar de praatgroep komen (vaak jarenlang), willen helemaal niet bij hun man en kinderen weg. “Een meerderheid zegt:“Als ik een pilletje kon nemen om opnieuw hetero te worden, ik zou het onmiddellijk doen.” Ze zitten ook met een hoop ellende. Ze zijn bang dat hun ouders hen gaan afwijzen, dat ze hun job gaan kwijtraken, dat hun vriendinnen hen anders gaan bekijken.

Want dat is vaak zo: vrouwen waar ze jarenlang gezellig mee zijn uitgegaan of mee hebben gekampeerd, voelen zich zodra ze ‘het’ weten ongemakkelijk. Er zijn dus heel veel redenen om niet met hun geaardheid naar buiten te komen. Meestal weten de echtgenoten het wel. En vreemd genoeg, meestal zijn het heel brave mannen, en dan maakt het voor de vrouw nog eens extra moeilijk. De relatie met hun man evolueert ook. Zo’n vrouw is bang om hem te knuffelen, omdat hij dan misschien meer wil en zij geen seks meer wil met hem. Maar zo krijg je een kille, niet-aanrakenrelatie, wat heel triest is. Deze vrouwen voelen zich altijd schuldig. Tegenover hun man, als ze bij hun lief zijn, en omgekeerd.”

In de praatgroep krijgen de vrouwen bijvoorbeeld advies over hoe ze het tegen hun kinderen moeten zeggen. “Kinderen vinden het meestal op zich niet erg dat hun mama van een vrouw houdt, het blijft dezelfde mama. Maar soms worden ze gepest op school, mogen vriendjes niet meer bij hen thuis komen spelen... En als het tot een echtscheiding komt, wordt het helemaal moeilijk. Vaak worden kinderen van lesbische vrouwen die scheiden toegewezen aan de man, vooral in Antwerpen. En wat gebeurt er als een kind trouwt? Wie gaat er naar het feest? In het beste geval mama met haar vriendin en papa met zijn vriendin, maar heel vaak kan dat niet.”

Meestal komen er een tiental vrouwen naar de bijeenkomsten van GGL.“Ze komen uit heel Vlaanderen. Dertigers, veertigers, soms mensen van vijftig of zelfs zestig. Vaak zien ze onze folders liggen bij een psychiater of een hulpverleningsorganisatie. Hier kunnen ze zonder schroom hun ervaringen vertellen. De anderen in de groep weten wat het is.”

De werkgroep GGL komt elke eerste woensdag van de maand samen in het Centrum voor levens- en gezinsvragen De Mutsaard, Maurits Sabbelaan 57, 2020 Antwerpen-Kiel. Info bij psycholoog Mirjam Bolle, woensdagvoormiddag en donderdag op 03-247.88.40. Bijdrage per avond: 7 euro.
MEEST RECENT