Radochla wint GP Rik Van Steenbergen

Laurent Jalabert en Robbie McEwen op het erepodium van je wedstrijd: geen enkele organisator die daar niet hardop van droomt. Met de naam van de winnaar had provinciegouverneur Camille Paulus, bezieler van de GP Rik Van Steenbergen, iets meer moeite. Letterlijk en figuurlijk. "Steffen Glradolflav? Nooit van gehoord." Tijdelijk, zoals het zich laat aanzien. De manier waarop de jonge Duitser gisteren richting winst fietste mocht gezien worden. "McEwen vloeren in de spurt? Ik zal dan toch niet traag zijn, hé?"

BR>

De Aartselaarse semi-klassieker werd vorig jaar al omgedoopt tot GP Lotto - Adecco. Dat beviel de

Rode Brigade

blijkbaar wel, zodat meteen aan een doorslagje werd getimmerd. Laurent Jalabert mocht dan wel, van start tot finish, smaakmaker geweest zijn, de Fransman keek constant tegen een overmacht aan Loterij-jongens aan. Met vier in een kopgroep van 21, met drie in een klad van negen, met twee in een groep van zes: een aftelsommetje dat Robbie McEwen in een zetel naar ruiker nummer zestien moest loodsen. Dat tactisch plannetje klopte als een bus, tot op honderd meter van de finish. De Australische kampioen had op dat moment één lengte voorsprong en hoefde het truitje alleen nog maar glad te trekken om zich aan de fotografen langs zijn meest voordelige kant te tonen. Dat was buiten een gele schicht gerekend, een voor McEwen verbijsterend snelle streep die de hoofdprijs van voor zijn neus weggraaide. Steffen Radochla kreeg de bloemen,

Mighty Mac

een boel frustraties.

"Krampen", klonk het afgemeten. "Ik kon plots geen meter meer verder. Een afknapper, na een dag waarin het me verbazend goed verging. De hele tijd door kon ik mezelf probleemloos voorin handhaven, op elke tempoversnelling had ik een antwoord klaar. Dan is zo'n afloop balen, voor mezelf en voor de ploeg. Nu, ik wist dat ik met die Radochla rekening zou moeten houden. Het was me niet ontgaan dat die jongen vorige week nog een rit in de Hessen Rundfahrt had gewonnen. Maar in normale omstandigheden heb ik met die Duitser geen problemen, daar ben ik zeker van."

Laurent Jalabert hield aan 170 (!) kilometer labeur in de spits een beter gevoel over. De Franse vedette zakte naar Aartselaar af voor wat extra competitiekilometers in het vooruitzicht van Parijs - Brussel, maar begon zich gaandeweg ook werkelijk in het wedstrijdverloop te interesseren. "Als het je dan toch goed vergaat onderweg, waarom dan niet op winst mikken? De hele tijd door bleef ik stevig doorfietsen, tot we met zijn zessen overbleven. Tja, dan ga je er maar voor. Niet dat ik mezelf begoochelingen maakte. McEwen en Radochla zijn nu eenmaal sneller dan ik. Als die twee de spurt inzetten, had ik meteen tien meter achterstand. Maar derde worden, na zo'n vlakke koers, het is toch mooi meegenomen."