Ariane met cruciale Europese weersatelliet gelanceerd

Print
Op de basis Kourou in Frans Guyana is in de nacht van woensdag op donderdag een Ariane-5 gelanceerd met een cruciale satelliet voor de Europese meteorologie, zo was te zien tijdens een rechtstreekse tv-uitzending van de lanceerfirma Arianespace. De Europese superraket voerde tijdens de 154ste vlucht van een Ariane ook een Europese telecomsatelliet mee. De dertiende Ariane-5 verhief zich om 00.45 uur Belgische tijd van op het lanceerplatform ELA-3 voor de negende Ariane-vlucht van het jaar. Het vertrek had een dag vertraging opgelopen vanwege een technisch probleem.
In de nok van de 46 meter hoge Europese draagraket staken de MSG-1 weersatelliet van het Europese ruimtevaartbureau ESA en de Europese meteorologische organisatie Eumetsat, alsmede de Atlantic Bird-1 telecomsatelliet van de Europese operator Eutelsat. De 746 ton wegende raket torstte aldus een nuttige lading van 6,5 ton. De twee ton wegende MSG-1 is de eerste van minstens drie weersatellieten van de nieuwe generatie die door ESA ten behoeve van Eumetsat is geconcipieerd en ontwikkeld. Gebouwd door Alcatel Space zijn het zoals de voorgangers - de Meteosats die de bewegende beelden in het weerbericht geven - cylindervormige satellieten. De MSG's wegen twee ton, hebben met een hoogte van 2,4 meter en een diameter van 3,2 meter. Zij moeten niet in een polaire, maar in een geostationaire baan (ongeveer 36.000 km boven de Evenaar) komen, precies op de meridiaan van Greenwich boven de Golf van Guinea. De MSG-kunstmanen verstrekken volgens ESA twintig keer meer informatie dan de Meteosats en moeten minstens twaalf jaar de Europese meteorologen van dienst zijn.

Het Meteosat-tijdperk begon op 23 november 1977, toen een Amerikaanse Delta vanop Cape Canaveral in Florida de Meteosat-1 lanceerde. Sindsdien bracht een Ariane-raket de zes andere Meteosat's in de ruimte: Meteosat-2 op 19 juni 1981, Meteosat-3 op 15 juni 1988, Meteosat-4 op 6 maart 1989, Meteosat-5 op 2 maart 1991, Meteosat-6 op 20 november 1993 en de Meteosat-7 op 2 september 1997.

De MSG ('Meteosat Second Generation') -serie verschilt van de Meteosats in het bijzonder door zijn Seviri-camera. Seviri ('Spinning Enhanced Visible and Infrared Imager') kan in een kwartier een foto maken van de halve aardbol in twaalf verschillende golflengtes (in het zichtbare en infrarode licht) en ziet 2,5 keer scherper dan de camera op de Meteosats die slechts om het half uur beelden schoten/schieten in drie golflengtes. Waar de Meteosats een resolutie hadden van 2,5 km, bedraagt die voor deze 270 kg wegende radiometer één km.

Weerkundigen krijgen nu de mogelijkheid om de ontwikkeling van wolkenpartijen veel beter te volgen en een beter driedimensioneel beeld te krijgen van onze atmosfeer, zegt ESA. Beter voorspelbaar worden ongewone klimatologische episodes, en snelle weersontwikkelingen zoals onweders, mistbanken, stormen en cyclonen, om maar niet te spreken van hun gevolgen zoals overstromingen.

In het bijzonder in beeld staat het Atlantisch gebied, waar de voor Europa zwaarste onweders zich vormen. De MSG-s leveren ook informatie voor 41 Afrikaanse landen en vier landen rond de Indische Oceaan. Die krijgen met elf miljoen euro steun van de Europese Unie passende ontvangststations. Afrika ervan ook profiteren voor het verbeteren van de voedselveiligheid, het inschatten van het traject dat dodelijke ziektes volgen en een oogje houden op sluimerende vulkanen. Seviri is in het Centre Spatial van de Luikse universiteit geijkt. Niet alleen het KMI maar ook andere weervoorspellers zullen er gebruik van maken, zegt het Instituut te Ukkel. Ook universiteiten en andere wetenschappelijke instellingen kunnen gebruikers zijn.

.

Nu in het nieuws