Svorada wint rit zonder dat hij het beseft

Het koninkrijk van Bert Roesems hield precies één dag stand. Zijn ploeg slaagde er niet in Bart Voskamp uit te rangeren voor het secondenspel in de rushes zodat de Nederlander vandaag van start gaat in de witte leiderstrui. «Geen erg», filosofeerde de reus uit Halle, die al verlekkerd uitkijkt naar de tijdrit van vandaag. «De druk ligt nu bij anderen.» Jan Svorada won de massaspurt na de eerste rit.
Het verhaal van de eerste etappe in lijn is snel geschreven. Franck Pencolé en Thomas Voeckler trokken na 14 km op verkenning, liepen ruim 16 minuten van de concurrentie weg, maar werden onder impuls van Palmans - Collstrop en de andere Belgische ploegen op 18 km van de streep opnieuw gegrepen. Jan Svorada kwam vervolgens als eerste onder het spandoek door en werd tot zijn eigen verbazing getrakteerd op bloemen.
«Echt waar, ik wist niet dat de twee ontsnappers waren ingelopen. Ik vond de derde plaats ook wel een spurtje waard en achteraf bezien was dat maar goed ook», lachte de Tsjechische ploegmaat van Ludo Dierckxsens na zijn 64ste profzege. «Zo makkelijk was die sprint overigens niet. De rotondes en bochten in de laatste kilometers maakten het niet bepaald simpel. Ik koos het wiel van Voskamp en verliet dat pas op 200 meter. Met de tegenwind durfde ik niet eerder.»

Het zette vooral Gorik Gardeyn aan het vloeken. De jonge Lotto-sprinter eindigde als vierde en nam daar geen vrede mee. «In de laatste bocht zat ik ideaal geplaatst. Net op het moment dat ik langs links Voskamp voorbij wou, gooide de Nederlander de deur dicht. Ik moest even vrijwielen en was de goede wielen kwijt.» Zijn gouwgenoot Nico Mattan aanvaardde zijn vijfde plaats iets makkelijker: «Ach, gewoon te lang gewacht.»
Bart Voskamp was het allemaal een zorg. De twee secondjes die hij in de rushes bij elkaar harkte, bezorgden hem precies 9 honderdsten van een seconde voorsprong op Bert Roesems. De tijdrit die de renners deze namiddag in Mechelen wacht, wordt dus een boeiende aangelegenheid. «Ik wilde niet wachten op de chronoproef om de trui te pakken. Ik kwam met het goede moreel naar België en wilde dat zo snel mogelijk verzilveren», verzekerde de ervaren Nederlander.
«Dat komt ervan als zoveel renners zich op één zakdoek bevinden. Het ging er zo nerveus aan toe dat onze snelle mannen er niet in slaagden Voskamp te stuiten», overschouwde Roesems de realiteit. «Wie weet kan ik morgen in Mechelen opnieuw een gooi doen naar het witte tricot. In de voormiddagrit zijn we ieder geval verlost van de druk die de bescherming van een leiderstrui meebrengt.»
Nu in het nieuws