Rapport evaluator legt problemen ontwikkelingssamenwerking bloot

Print
Ontwikkelingssamenwerking bereikt nooit de armsten. Het investeren in de 'Derde Wereld' is tot de dag van vandaag vooral een kwestie van materiële infrastructuur (het bouwen van hospitalen en scholen) en haast niet van vorming van mensen tot zelfredzaamheid en sociale emancipatie. Omdat het fenomeen armoede niet holistisch in al zijn aspecten wordt benaderd, komt de duurzaamheid van zowat alle projecten in het gedrang. Dat zijn de belangrijkste conclusies van het rapport over de Belgische ontwikkelingssamenwerking opgesteld door bijzonder evaluator Etienne De Belder. Het rapport wordt woensdag in de kamercommissie voor buitenlandse betrekkingen besproken.
BR>
Het rapport van De Belder komt er op een moment dat het rijke westen, de in een eindeloze antiterreuroorlog verwikkelde VS allicht uitgezonderd, mede door de terreur-nieuwe-vorm de armoede opnieuw op de agenda zet, onder andere uit gericht eigenbelang: het chronisch verwaarlozen van de Derde Wereld is één van de voedingsbodems van de terreur.

In tegenstelling tot de teneur van de hernieuwde kreten voor armoedebestrijding stelt het rapport van De Belder niet dat er zo nodig veel meer geld aan ontwikkelingssamenwerking moet gespendeerd worden. Belangrijker is dat de voorradige fondsen (veel) beter worden besteed, aldus het rapport.
Nu in het nieuws