Kiest Waseige voor spitsenduo Mpenza-Sonck?

KRAAINEM -

Komen Wesley Sonck en Emile Mpenza zaterdag in Zagreb broederlijk naast mekaar aan de aftrap? Het lijkt onwaarschijnlijk. Ze stonden tot nu toe nog niet één seconde samen op het veld. Of toch. Twee keer, om mekaar bij een wissel de hand te drukken. In Letland en Finland. Eigenlijk een signaal dat de bondscoach hen als gelijkaardige types beschouwt. Maar toch hield Waseige dinsdag alle deuren open.

Wes

en

Emile

, het is één van de opties.

Roger Cox

"Leuk om horen", aldus de Belgische topschutter. "Maar laat ons niet op de zaken vooruitlopen. De trainer heeft een aantal alternatieven achter de hand. Voor mij verandert dit niks aan mijn ingesteldheid. Tot nu toe leef ik

relaxed

naar die interland toe. En ik ben van plan het zo te houden. Spanning, stress, het is nergens goed voor".

Beide heren opereren zoals bekend graag diep in de punt van de aanval, beiden kunnen met hun meer dan gemiddelde basissnelheid de Kroatische defensie pijn doen. Zeker als de Rode Duivels ertoe verplicht worden om hun toevlucht te nemen tot het counterwapen. Maar daarmee zijn ze natuurlijk nog niet complementair. Bovendien is het maar de vraag of Waseige niet, zoals in Schotland, opteert voor één diepe en één terughangende spits genre Wilmots. "Mpenza en ik zijn niet dezelfde types", meent Sonck. "Emile is sneller, zoekt meer nog dan ik de diepte en kan door zijn explosiviteit en kracht zelf kansen creëren. Ik ben veeleer een speler die de bal opzoekt. Een actie maken, kaatsen, die kunst beheers ik wel."

Zware dobber

Zondag kreeg Sonck van trainer Sef Vergoossen de nodige lof toegezwaaid, omdat hij in Brugge bij balverlies telkens uitstekend gereageerd had. "Kan zijn. Maar me laten terugzakken om bij te springen op het middenveld, is toch niet mijn favoriete bezigheid. Niet dat ik te beroerd ben om de handen uit de mouwen te steken. Maar hoe verder ik van het doel van de tegenstander moet spelen, hoe meer ik aan kwaliteiten inboet. Dan ben ik op den duur niet fris meer voor de goal. Bij Genk loopt het tot nu toe prima aan de zijde van een balvaste speler als Dagano. Emile is natuurlijk Moumou niet. Maar wie weet, klikt het tussen Emile en mij ook wel. Hoe dan ook, het zal een zware dobber worden. Een match in de competitie kan je in de verste verte niet vergelijken met een cruciale WK-interland."

Anders gezegd, als Waseige beide jonge wolven samen voor de Kroatische leeuwen wil gooien, zal er deze week nog op automatismen getraind moeten worden.

Emile Mpenza: "We kunnen mekaar vinden"

In Schotland, een vergelijkbare opdracht met die van zaterdag aanstaande, moest Emile Mpenza zwichten voor de overmacht. De zwarte parel van Schalke kwam in Hampden Park nauwelijks in het stuk voor. "Een bittere herinnering", bekent Emile. "Niet voor herhaling vatbaar in Zagreb. Al zou hetzelfde resultaat natuurlijk wel oké zijn".

Is dit een pleidooi voor meer steun in de voorhoede? Vindt hij dat de bondscoach moet durven spelen met twee rasechte spitsen? "Och, één, anderhalve of twee voorspelers. Daar spreek ik me niet over uit", aldus een traditiegetrouw voorzichtige Mpenza. "Laat de trainer die knoop maar doorhakken. Wat ik van Sonck gezien heb, bevalt me wel. Hij is altijd in beweging, vraagt de bal vaak op, weet die ook goed bij te houden. Ik geloof dus dat wij mekaar kunnen vinden. Verder denk ik dat Marc Wilmots er niets op tegen zou hebben om de rol van patron, achter de spitsen, op zich te nemen. Dat doet hij graag. Vraag is alleen hoe de wedstrijd zal evolueren. Als we ze ondergaan, is een versterkt middenveld nuttiger dan een tweemansvoorhoede. Je kan, als we op achterstand komen, altijd nog een tweede, frisse spits inbrengen. Enfin, ik neem aan dat daarover in de komende dagen nog gediscussieerd zal worden. We zien wel".

Nu in het nieuws