Shoulda Been Home

Print
Robert Cray is één van die rebelse blueshonden die niet vies zijn van evolutie. Op zijn nieuwste telg brengt hij dan ook een gepeperde mix van klassieke Memphis soul en doorleefde Mississippi Deltablues, afgewisseld met hedendaagse, naar snedige pop ruikende deuntjes. Daarmee grijpt Cray weer voor een stukje terug naar zijn oude bluesroots. En toch schudt Cray het klassieke vooroordeel - dat hij de onvolprezen god zou zijn van de 'gekuiste' soulblues - geraffineerd van zijn schouders: hij gooit schijnbaar moeiteloos zogenaamde bluesconventies, zoals strakke maatschema's, gezwind overboord. Crays gitaarspel blijft zoals steeds sober, maar klinkt daardoor des te intenser. En het kras- en kraakloze stemgeluid dat Robert Cray ook op deze schijf weer uit zijn goudgeblakerde strottenhoofd tovert, haalt bijwijlen gladjes de Jeff Buckleynorm.

.

Nu in het nieuws