Meert: "STVV moet knokken tot laatste speeldag"

Print
@ht:«Tot de laatste dag» @ot:Kanaries wringen onwaarschijnlijk aantal kansen de nek om SINT-TRUIDEN - Ze hadden een gouden zaak kunnen, of liever moeten, doen in de strijd om het behoud. De Buffalo's hadden met een flink pak voor de broek en het schaamrood op de wangen terug naar Gent moeten afreizen. Maar in de zone van de waarheid faalden de Kanaries eens te meer jammerlijk. "Symptomatisch voor het hele seizoen", heette het na afloop. Een juiste conclusie, die helaas niet veel goeds voorspelt.
Zelden gezien. Een ploeg die de tegenstander bijna een uur lang letterlijk vastplakt tegen het eigen doel. Het powerplay waar STVV zaterdagavond mee uitpakte, was ronduit indrukwekkend. Maar recht evenredig daarmee was het schrijnend gebrek aan scorend vermogen. Wie meer dan een handvol doelkansen krijgt binnen de kleine rechthoek en toch de nul niet van het bord krijgt, moet de schuld bij zichzelf leggen.

Reynders
Logisch dat de veelgeplaagde Willy Reynders bij zoveel onrecht lang naar de juiste woorden moest zoeken. "Wat voor zinnigs valt hier over te vertellen", stak hij uiteindelijk toch van wal. "We hebben de nummer 4 gewoon van het kastje naar de muur gespeeld. We hadden die mannen met huid en haar moeten opvreten. Maar zij hebben 3 punten en wij niks. Je kan niet eens zeggen dat onze aanvallen te stereotiep verliepen. Integendeel. We zijn de flanken, onder meer via Mbonabucya, uitstekend blijven gebruiken. Maar dat beslissend tikje bleef uit".

Kilometervreter
"En dus kunnen we absoluut niet tevreden zijn", bromde Stijn Meert, die voor de gelegenheid aan de aftrap stond en zijn visitekaartje afgaf. "Dit heb ik nooit meegemaakt. Ik geloof dat iedereen in onze ploeg wel een goeie kans heeft gekregen. Da's misschien nog het meest positieve. We kunnen echt niemand met de vinger wijzen. Maar voor de rest... We kunnen nu wel zagen over ons goed spel en over de formidabele ingesteldheid, maar dat is praat voor de vaak. Wie wil winnen, moet scoren. En dat hebben we nagelaten. Na vandaag kunnen we maar één conclusie trekken. Als je dergelijke matchen niet naar je hand zet, zal je tegen de degradatie moeten knokken tot de laatste speeldag".

Dat besefte ook kilometervreter Danny Boffin. De verloren zoon kreeg bij zijn debuut voor eigen publiek enkele keren een open doekje. Terecht, want Boffin ging voorop in de strijd. Alleen ging hij in zijn ijver soms te ver. Als hij achterin de bal ging ophalen, was er op het middenveld nauwelijks nog een aanspeelpunt te vinden. En dat bemoeilijkte de Truiense opbouw in de eerste helft. "Kan zijn", aldus Boffin. "Maar desondanks hadden we dit duel ruim moeten winnen. Dat het niet gebeurde, is jammer. Maar ik onthou het positieve. Je weet dat de trainer onder druk staat, als de resultaten uitblijven. Wel, ik denk dat de groep heeft aangetoond dat de verstandhouding met Willy Reynders nog steeds prima is".
Nu in het nieuws