Vlaamse regering mag af en toe ook eens luisteren

Het ging er gisteren behoorlijk hard aan toe in het Vlaams Parlement. Het voornaamste mikpunt van de scherpe oppositietaal was echter niet Ingrid Lieten. Natuurlijk moest zij spitsroeden lopen wegens haar domme mail, maar de zwaarste klappen waren voor de Vlaamse regering en voor minister-president Kris Peeters in het bijzonder.

Het incident-Lieten was dé springplank om Peeters persoonlijk te treffen. De kritiek op zijn ploeg en de coach was bij momenten erg driest en pijnlijk. Het kwam er op neer dat zijn kabinet aaneen hangt als los zand en dat zijn privéparadepaardje, Vlaanderen In Actie (VIA), een complete mislukking is.

De oppositie had het gemakkelijk. Ze kreeg de pap in de mond van enkele leden van de meerderheid. Vlaams volksvertegenwoordiger Eric Van Rompuy (CD&V) en parlementsvoorzitter Jan Peumans (N-VA) - toch niet de eerste de besten - uitten in de media zware bedenkingen. De opendebatcultuur is terug van weg geweest.

Kris Peeters kon zijn woede niet verbergen. In zijn repliek leek hij als door een horzel gestoken. Hij verdedigde het regeerakkoord en VIA hartstochtelijk. Dat is zijn taak. Wanneer hij niet meer in VIA gelooft, dan is het dood. ns eens l ns luisteren Toch zou hij beter wat meenemen van het debat van gisteren. De oppositie overdrijft natuurlijk, maar helemaal ongelijk heeft ze niet.

VIA is in Vlaanderen geen sterk merk. Weinig Vlamingen weten waarvoor het drieletterwoord staat. Ik ben ervan overtuigd dat het Marshallplan in Wallonië veel beter bekend is dan VIA in Vlaanderen. Is dat erg? Ja. Een toekomstplan dat maatschappelijk wordt gedragen - denk aan de Derde Industriële Revolutie indertijd - maakt meer kans op realisatie.

Inhoudelijk is VIA een ambitieus en sterk plan om Vlaanderen tegen 2020 in de Europese top vijf te brengen. Meer werk, meer warmte, meer welvaart en welzijn, beter onderwijs en betere zorg, betere wegen, dat zijn op zich uitstekende doelstellingen. Niemand kan daar tegen zijn.

En toch kan zelfs Kris Peeters, als hij eerlijk is met zichzelf, niet ontkennen dat er iets ontbreekt. Iets dat begeestert, dat enthousiasmeert, dat wat losmaakt bij de bevolking. Toegegeven, het is een project op lange termijn waarvan de concrete resulaten pas later zichtbaar worden, maar het zou goed zijn mocht de Vlaamse regering af en toe ook eens luisteren naar constructieve kritiek.

Door Paul Geudens

Nu in het nieuws