Procureur maakt zich terecht zorgen

Print
Volgens de Antwerpse procureur Herman Dams kunnen we elk snel en efficiënt werk van de politie en het parket in de toekomst wel vergeten. Geen snelrecht meer om winkeldieven te ontmoedigen, geen lik-op-stukacties in probleembuurten zoals 2060.
En dat alles door een nieuwe wet.

De wet die recht moet geven op bijstand door een advocaat vanaf het eerste politieverhoor snijdt dwars door twee fundamentele pijlers van onze rechtsstaat. Enerzijds staan we erop dat de rechten van elke verdachte zo goed mogelijk worden beschermd, anderzijds willen we dat de politie en het Openbaar Ministerie garant staan voor een doortastende misdaadbestrijding en een rechtvaardige vervolging. Af en toe komen die twee principes met elkaar in conflict. Zelden is die botsing zo pijnlijk geweest als in het debat over deze nieuwe wet.

Die wet is overigens een verplicht nummer. Ze moet er komen nadat België al in 77 arresten door Europa op de vingers is getikt. Het heeft dus weinig zin om nog over de zin of onzin ervan te discussiëren. Maar onze politici hebben wél de mogelijkheid om in wetteksten de toepassingen en grenzen vast te leggen. Voor welke misdrijven heb je al dan niet recht op een advocaat? Wat mag die advocaat doen bij een eerste verhoor: mag hij alleen aanwezig zijn, of kan hij zijn stempel drukken op het verloop? Dat zijn uitermate belangrijke vragen, waarvan de antwoorden een enorme impact zullen hebben.

Onze glazen bol voorspelt weinig goeds over de gevolgen van deze wet. Aan de zonnige kant van de bol zien we minder ontsporingen bij verhoren, wat minder gerechtelijke dwalingen en een hoger inkomen voor de advocaten. Maar aan de schaduwzijde ontwaren we heel wat extra opportuniteiten voor goed georganiseerde criminele organisaties met eigen advocaten, nog meer ergerlijk misbruik van procedurefouten dan nu al het geval is en een verminderde motivatie bij de politie en het parket, die er een stoorzender bij krijgen in hun dagelijks werk dat toch al niet eenvoudig is.

Als we de plussen en minnen afwegen, dan betwijfelen we of de samenleving hier beter van wordt. Elke nieuwe maatregel die kan leiden tot een groter gevoel van straffeloosheid bij de burger, is een kwalijke zaak. Ik hoop dat die gedachte ook rondzweeft in de ivoren toren van de Senaat, wanneer de modaliteiten van de nieuwe wet in een definitieve vorm worden gegoten.

Door Lex Moolenaar

.

Nu in het nieuws