Lut de Clercq: van de boekenbeurs tot Japan

Print

Lut de Clercq: van de boekenbeurs tot Japan

Antwerpen -

Lut De Clercq: een vrouw met een passie voor koken, kinderen en Japan. Ze kookte meer dan 20 jaar voor sterren en artiesten in de Ancienne Belgique en bracht daarover het boek ‘Backstage kitchen‘ uit. Maandag stond ze op de Boekenbeurs met een kookdemonstratie en een signeersessie voor haar tweede boek: ‘De Brooddoos’. Hoog tijd om eens een gesprek te voeren met deze goedlachse dame die niet van food-snobs houdt.

Hoe lang heeft u aan ‘De Brooddoos’ gewerkt?

Anderhalf jaar tot twee jaar is er echt wel intens aan gewerkt. ‘t Is een baby , ‘t was een lange dracht.

Heeft u de recepten zelf gecreëerd?
Ja, vandaar dat het ook meer tijd neemt. Ik ben ook een rigoureuze tester. Het moet goed zijn. En dan heb je arme buren: “Proef nu eens dit en proef nu eens dat. Dit is een halve theelepel meer en dit ook.” Haha.

U bent zelf ook vegetariër?
Euh, neen. Ik ben het heel lang geweest. Het is niet echt een vegetarisch kookboek, er zit gewoon niet veel vlees in.

U bent eerder een flexitariër, wordt dat algemeen aanvaard in uw omgeving?
Oh ja, ik denk ook niet dat ze dat als zodanig registreren. Wij kunnen mensen hebben die bij ons komen eten en op het einde van de avond niet eens doorhebben dat ze uiteindelijk geen vlees gegeten hebben. Ik denk echt wel dat dat de stijl van mijn gerechten is. Ze zijn zeer vol van smaak en kruiden. Als ik je op voorhand ga zeggen: “Kom bij mij eten en eet vegetarisch,” en je bent een carnivoor, dan ga jij geen goesting hebben om te komen. Ik kan je nochtans een volledige menu maken met à la limite 8 gangen waarvan jij gaat zeggen: “Oh dat was echt heel lekker”. Die vooringenomenheid van “Oh neen, ik moet mijn vlees hebben”, dat vind ik gewoon zeer achterhaald. Je kan zo gevarieerd, lekker en echt funky eten maken waar het niet essentieel voor is dat er vlees in zit.

Is koken een vrouwenzaak?
Neen. Ik zou graag meer vrouwen zien in professionele keukens. Maar het is niet een metier die zich daar makkelijk voor leent. Je zit met je avondshifts en als je kinderen hebt dan is dat echt een probleem. Het is dus niet evident.

Wat is de definitie van een goede kok of kokkin?
Iemand die met een open hart kookt, en met massa’s liefde voor zijn ingrediënten, voor de mensen waarvoor hij kookt. Ja, het is de liefde en passie voor je ingrediënten. En als je niet de drang hebt naar kennis dan is het ook wel zeer beperkt natuurlijk.

Heeft u zelf kinderen?
Neen

U werkt mee aan EETiKET, een project voor kindvriendelijke restaurants.
Dat project startte toen ik in 2007 meter was van de Week van de Smaak. Ik maak ook voor de voetbalploeg van mijn buurjongetjes soms de hapjes voor na de match. Ik heb veel buurtkinderen die vaak over de vloer komen.

Voor wie kookt u het liefst: voor kinderen of voor beroemde mensen zoals u vroeger heeft gedaan?
Dat maakt voor mij geen verschil uit, hoor, totaal niet. De meeste zijn ook grote kinderen dus dat is voor mij niet echt een verschil. Neen, ik ben ook nooit onder de indruk geweest van iemand waar ik voor moest koken.

Neen?
Neen, je bent onder de indruk van iemand zijn persoonlijkheid. En je kan ook onder de indruk zijn van de persoonlijkheid van een jongetje van 7 die blijkt geeft van veel nadenken of van een speciaal gevoel van humor of weet ik veel. Neen voor mij is daar geen verschil in. Ik kook niet graag samen met food-snobs. Daar heb ik wel een probleem mee. Vanaf het moment dat je snobistisch over eten bezig bent, dan haak ik volledig af. Want dan denk ik: “Neen, dan heb je het echt niet door waarover het gaat”.

Waar haalt u uw inspiratie?
Uit mijn hoofd en uit mijn reizen. Je moet met je ogen open door de wereld lopen, denk ik, en gewoon zeer geïnspireerd raken door geuren vormen. Er zitten veel kleurtjes en smaken in mijn hoofd dus ik heb nog veel combinaties. Dat is waarom ik nooit drugs neem. Er zit meer dan genoeg kleur in mijn hoofd. Waarschijnlijk is dat het equivalent van bijna constant op een andere planeet te zitten. Maar het is een fijne planeet en het ruikt daar meestal heel lekker.

Heeft u een bepaald ritueel voor u gaat koken?
Mise en place sowieso. Ik ben graag alleen als ik aan het creëren ben of recepten aan het uittesten ben. Ik ben dan ook heel vaak voor een hele periode alleen omdat ik echt merk dat het veel plezanter is om te freewheelen als je iets bedenkt, uittest en corrigeert. Bedoel je dat ik normaal gezien als ritueel 5 keer rond de tafel dans of zo en dan zout achter mij gooi om dan of de vogeltjes dans te doen? Neen, ik vind het wel nodig om goede muziek op te hebben of ik luister naar de vogels die aan het zingen zijn.

U zei dat u veel gereisd heeft, met artiesten…
Dat was vroeger. Ik ben weggegaan uit de AB (de Ancienne Belgique). Dat was constant in de keuken staan en het concertseizoen is heel zwaar. In de zomer is er niets, maar dat vind ik niet de fijnste moment om op reis te gaan. Iedereen is dat overal op reis en het is gewoon ook heel druk. Toen ik besloten had om weg te gaan uit de AB, zijn we terug naar Callifornië gegaan omdat ik daar destijds lang gewoond heb. Ik kon dan relaxen en thuis zijn, waar ik mijn draai ken. Al jarenlang wilde ik naar Japan, en ik ben er eindelijk geraakt. Ik dacht dat ik sowieso ontgoocheld zou zijn omdat ik er zo erg naar uitkeek. Maar het was nog beter dan ik verwacht had. Volgend jaar ga ik in het voorjaar voor 6 weken terug.

Heeft u enkele tips daar voor mensen die goed willen koken?
Hou het simpel, kies voor goeie en verse ingrediënten. De hele lekkere keuken is echt niet het equivalent van gastronomie na-apen. Simpele gerechten zijn echt sterker en blijven je langer bij dan je vaak denkt. Als je denkt aan de gerechten die je lekker vond in je kinderjaren, waren dat ook niet de meest gecompliceerde dingen.

Gaat u een nieuw boek maken?
Ja, maar ik kan er niets over zeggen, het spijt me. Ik vind het fijn dat ik nu de tijd heb om voor volledig creatieve projecten te kunnen gaan. Dat is echt een ongelooflijke luxe.

Heeft u een band met Antwerpen?
Twee weken geleden hebben we een workshop gedaan in het Felixpakhuis en ik was zwaar onder de indruk van het huis en hun organisatie. De creativiteit die daar in huis hangt! De ja-dan-gaan-we-dat-gewoon-doen-hé-attitude, daar was ik zwaar van onder de indruk. Echt waar. Wij hebben er een workshop met 40 kinderen gedaan en dat was zalig.

Kira Haazen

.

Meer nieuws uit stad en rand

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio