Censuur beperkt de kansen van het kind

Print
Het stond in de sterren geschreven dat ons verhaal van gisteren over extreme censuur in enkele joodse Antwerpse scholen felle reacties zou uitlokken. Laten we eerst maar eens afrekenen met het spook van de veralgemening: nee, het gaat níét om alle joodse scholen, maar wel om verscheidene ultraorthodoxe instellingen in de stad.


Michael Freilich, de respectabele hoofdredacteur van het tijdschrift Joods Actueel, vraagt ons om respect op te brengen voor deze strenge geloofsovertuiging. Ik zou wel willen, maar is dat respect dan ook wederzijds? Getuigt het van respect voor andere overtuigingen om woorden als ’kerk’ en ’paus’ en zelfs de hele evolutieleer uit leerboeken te schrappen? Ik denk het niet.

Volgens het VN-verdrag over de Rechten van het Kind moet onderwijs gericht zijn op de zo volledig mogelijke ontplooiing van het kind, met eerbied voor de waarden van het land waar het woont en voor andere beschavingen dan de zijne of de hare. Het kind moet worden voorbereid op een leven in een vrije samenleving in de geest van verdraagzaamheid, gelijkheid van geslachten en vriendschap tussen alle volken.

Ik denk dat het leerplan van de bewuste orthodoxe joodse scholen een melkweg verwijderd is van wat de VN nastreeft. Op deze scholen worden kinderen gevormd die op hun achttiende vrijwel geen toekomst hebben op onze arbeidsmarkt en in veel gevallen zelfs geen Nederlands kennen.

Hallo, sp.a-minister van Onderwijs Pascal Smet? Die maakt zich er nogal gemakkelijk vanaf met de opmerking dat niet-gesubsidieerde privéscholen moeilijk kunnen worden gecontroleerd. Maar dat klopt niet, zo vernemen we van Liesbeth Homans (N-VA). Controles kunnen wel degelijk, ze worden alleen niet uitgevoerd. Met andere woorden: onze overheid voert een gedoogpolitiek.

Wij willen echt geen hetze organiseren tegen een religieuze minderheid, van ons mag eenieder thuis en in het gebedshuis het geloof belijden dat hij zelf kiest. Maar we vinden het wél belangrijk dat álle Antwerpse kinderen - ongeacht geslacht, geloof of kleur - gelijke kansen krijgen in de samenleving.

De jongste jaren bereiken ons steeds vaker verhalen over schrijnende armoede in de ultraorthodoxe joodse gemeenschap. De orthodoxe scholen maken daar generatiearmoede van. Moeten we dat bedekken onder de mantel van de verdraagzaamheid? Nee, want elk kind heeft recht op een toekomst.

Door Lex Moolenaar

.

Nu in het nieuws