Eerst staatshervorming en pas dan Brussel

Print
Geen staatshervorming zonder herfinanciering voor Brussel, toeteren de Franstalige partijen eenstemmig. Ze verwijten Open Vld lichtzinnig gebruik van deadlines en veto’s die tot de val van de regering hebben geleid, maar inzake de staatshervorming leveren ze op hun beurt ultimata en oekazes af die verdere institutionele hervormingen bijzonder problematisch maken.
p>De corridor en de uitbreiding van Brussel zijn niet langer een Franstalige eis bij een pure splitsing van B-H-V. Ze leggen de wijziging van de taalgrens op tafel, wat neerkomt op een doelbewuste blokkering van elk gesprek. De Franstaligen belijden een staatshervorming met de lippen, maar of ze aan de onderhandelingstafel ook enige redelijkheid aan de dag zullen leggen wordt met de dag twijfelachtiger.

Sinds de Lambermontakkoorden van 2001 is Franstalige België geen vragende partij. Het Waals Gewest, de Franstalige Gemeenschap en de Brusselse gemeenten kregen toen een pak geld toegeschoven. De partij van Joëlle Milquet keurde die akkoorden destijds vanuit de oppositie mee goed wegens de financiële injectie in het Franstalig onderwijs. Sindsdien kamperen de Franstaligen op een communautair status-quo.

De Lambermontakkoorden van paarsgroen doorkruisten de Vlaamse communautaire strategie om de Franstaligen te dwingen aan de onderhandelingstafel plaats te nemen en daar is toen ook heel duidelijk voor gewaarschuwd, bepaald niet alleen door Vlaamsnationalisten. Het resultaat is dat Vlaanderen in een hoogst oncomfortabele onderhandelingspositie is gesukkeld. Sinds de onderhandelingen van 2007 in Hertoginnedal is de patstelling compleet.

Met de herfinanciering van Brussel dient zich een nieuwe mogelijkheid aan die tegelijk ook een valstrik kan zijn. De Vlaamse partijen die onderhandelen over de vorming van een nieuwe federale regering kunnen onmogelijk instemmen met een Brussel-akkoord zonder sluitende garanties. Eerst een deal sluiten over Brussel en daarna zullen we wel zien? Zo’n scenario is onaanvaardbaar, want dan is elke ruimte voor verdere onderhandelingen verdwenen.

Er is maar één gezonde strategie tegenover de herfinanciering van Brussel: eerst fundamentele stappen in de staatshervorming en dan pas Brussel. Aan meer geld moeten bovendien voorwaarden worden gekoppeld, zoals de toepassing van de taalwet en de fusie van de 19 gemeenten.

Door Dirk Castrel

.

Nu in het nieuws