Elke verkiezingsbelofte heeft een prijskaartje

Print
Uit welke partijen de volgende federale regering ook is samengesteld, het vertrekpunt is hetzelfde: er is geen ruimte voor nieuwe initiatieven. Besparen en soberheid zijn de ordewoorden voor de komende jaren. Elke euro twee keer omdraaien voor hij wordt uitgegeven. In alle sectoren. Er zijn geen centen voor bijkomende uitgaven. De belabberde situatie van de begroting laat geen andere uitweg.
p>Een schrale troost: we zijn niet alleen. De meeste EU-landen zitten in hetzelfde schuitje. En het lijkt niet onoverkomelijk om het tekort in enkele jaren weg te werken. Toch heeft dit land af te rekenen met twee extra handicaps, en dat zijn de loonkosten en de gigantische staatsschuld. Ontslagnemend premier Yves Leterme waarschuwde gisteren voor paniekzaaiers.

Hij zette zich scherp af tegen onheilsprofeten à la Paul De Grauwe en onderstreepte dat het beleid wél kan worden doorgetrokken, stap voor stap, zonder ingrepen als in Spanje, waar bijvoorbeeld de lonen van het overheidspersoneel met vijf procent dalen, of met draconische ingrepen als in Griekenland. Opmerkelijk was ook zijn sneer naar de Duitse kanselier Angela Merkel, die nu moet ophouden met de Europees gemaakte afspraken over de verdediging van de euro in twijfel te trekken.

Hoe dan ook, de kiezer doet er goed aan ook de kleine lettertjes bij de verkiezingsbeloften te doorgronden. Als die er tenminste worden bijgevoegd. Elke verkiezingsbelofte die geld kost, betekent in de huidige omstandigheden een loze belofte, liet Europees commissaris voor Handel Karel De Gucht zich zondag ontvallen. Het aanlokkelijke pensioenplan van de sp.a staat ter discussie. De andere partijen bekvechten met de Vlaamse socialisten over de financiering ervan en vinden het hoogst ongeloofwaardig.

Bij elke stembusslag ontstaan heftige discussies over de betaalbaarheid van de beloften. Sinds jaren wordt geopperd alle partijprogramma’s op hun financiële impact te laten doorlichten door een onafhankelijke instantie. Het Planbureau bijvoorbeeld. Als alle partijen het over dit gezonde principe eens zijn, waarom maken ze daar dan geen werk van? Het kan toch niet zo moeilijk zijn om aan elk voorstel een prijskaartje te hechten? Besturen is toch vooruitzien? Met zo’n systeem zou veel minder oeverloos gezwam op de hoofden van de kiezers terechtkomen en krijgen zij naast inspiratieloze slogans ook fundamentele informatie mee om hun keuze op 13 juni te bepalen.

Door Dirk Castrel

.

Nu in het nieuws